Ο κρίσιμος Ιούνιος του 1827: Ετοιμασίες για την τελική αναμέτρηση στο στρατόπεδο του Φενεού (Μέρος ΙΔ΄)

Στο στρατόπεδο του Φενεού είναι όλοι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τον εχθρό – Η επιστολή υποστήριξης από τους Σουλιώτες οπλαρχηγούς – Οι διεθνείς διπλωματικές κινήσεις – Ο Καποδίστριας πουλά τα έπιπλά του για να ενισχύσει τον αγώνα των Ελλήνων έναντι του Ιμπραήμ

Ο Γέρος του Μοριά στις 23 Ιουνίου 1827 βρίσκεται στο στρατόπεδο του Φενεού, ισχυρότερος παρά ποτέ. Αντιμετωπίζει με παραδειγματική σκληρότητα τους προσκυνημένους και στέλνει σαφές μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι η τιμωρία από την πλευρά του θα είναι ισχυρότερη και αυστηρότερη από κάθε ποινή που μπορεί να επιβάλλει ο Ιμπραήμ. Εν τω μεταξύ, κι ενώ η αλληλογραφία του με την Διοίκηση αποβαίνει άκαρπη, δεν φτάνουν δηλαδή πολεμοφόδια και τρόφιμα, ο Κολοκοτρώνης συνεχίζει την αλληλογραφία με τους Ρουμελιώτες που βρίσκονται στην Ακροκόρινθο.

Θ. Ράλλης, ελαιογραφία.

Στις 23 Ιουνίου 1827, ο Κολοκοτρώνης απαντά στο 1ο Σώμα της Στερεάς Ελλάδας και της Επιτροπής της Ακροκορίνθου καλώντας τους να κινηθούν προς βοήθεια της αναμενόμενης αναμέτρησης με τον Ιμπραήμ. Γράφει:

«Έλαβον το υπ’ αριθμ. 91 έγγραφον της επιτροπής ταύτης, και εχάρην διά την οποίαν είδον εν αυτώ προθυμίαν σας, του να συναγωνισθήτε και ν’ αποθάνετε με τους Πελοποννησίου, ως δεν μοι έμεινε καμμία αμφιβολία, και είμαι βέβαιος, ότι και ο Αρχιστράτηγος γνωρίζων την μεγάλην ανάγκην της Πελοποννήσου, δεν θέλει διατάξει διαφορετικά από την επιθυμίαν σας.

Εγώ εν τοσούτω προσμένω να ειδοποιηθώ όσον τάχιστα από ακόλουθον αδελφικόν σας, ότι εκινήθητε όλοι προς βοήθειαν της Πελοποννήσου, ή και χίλιοι, και σας υπόσχομαι την οικονομίαν των αναγκαίων σας, μ’ όλην την αφθονία, την οποίαν αι περιστάσεις συγχωρούν εις τους Πελοποννησίους.

Ο Κολιόπουλος (Πλαπούτας) και ο Γενναίος επροχώρησαν εις την επαρχίαν των Καλαβρύτων. Ομοίως ο Νοταράς. Ώστε κατ’ αυτάς συνέρχονται αρκετά στρατεύματα, και αν ο Ιμπραΐμης μένει ακόμη μερικάς ημέρας εις τα Καλάβρυτα, όπου ήδη ευρίσκεται, ελπίζω να του κάμωμεν μεγάλην βλάβην, επιθυμώ να λαμβάνω συχνά γράμματά σας ειδοποιητικά παντός περιέργου, και ονομάζομαι Αδελφός Σας.

23 Ιουνίου 1827, εν Φονιά. Ο Γεν. Αρχηγός Θ. Κολοκοτρώνης».

Η υποστήριξη των Σουλιωτών οπλαρχηγών

Την ίδια μέρα στα χέρια του Γέρου του Μοριά φτάνει επιστολή από τους Σουλιώτες οπλαρχηγούς Νότη Μπότσαρη, Φωτομάρα, Ν. Τζαβέλλα και Περραιβό, που βρίσκονται στην Κόρινθο. Του δηλώνουν ξεκάθαρα την πρόθεσή τους να αγωνιστούν μαζί με τους Πελοποννήσιους στον υπέρτατο αγώνα υπέρ των συμφερόντων της πατρίδας και ότι επιθυμούν «την αδελφοσύνην και την συντροφίαν του Κολοκοτρώνη».

Ο Κολοκοτρώνης εκφράζει την ευχαρίστησή του για την εξέλιξη αυτή που θα είναι «συναγωνιστάς εις τον υπέρ Πατρίδος πόλεμον» και τους καλεί «μην βραδύνετε λοιπόν τον ερχομόν σας με όσους περισσότερους δυνηθήτε, και σας υπόσχομαι ως εκ μέρους όλων των Πελοποννησίων με την όσην αι περιστάσεις τους το συγχωρούν αφθονίαν των αναγκαίων του πολέμου, ομοίως και τη δυνατήν και ανάλογον εξοικονόμησιν των στρατιωτών όσους φέρετε. Ταχύνατε λοιπόν τον ερχομόν σας το εγληγορώτερον δια να ημπορέσωμεν να βλάψωμεν τον εχθρόν, όστις είναι τεντωμένος εις την πεδιάδα της Μητροπόλεως των Καλαβρύτων και παρ’ άλλην φοράν αδύνατος».

Επίσης τους καλεί να μεσολαβήσουν στους Ρουμελιώτες της Ακροκορίνθου ώστε και αυτοί να κινηθούν τάχιστα και να μεταβούν στον κάμπο του Φενεού να ενισχύσουν τις ελληνικές δυνάμεις. «Παρακινήσετέ τους λοιπόν και η γενναιότητά σας δια να έλθουν το γληγορώτερον» τους γράφει, καταλήγοντας ότι «σας προσμένω ανυπομόνως εις τρεις ημέρας».

Το διπλωματικό παιχνίδι

Και ενώ στην Κορινθία ο Κολοκοτρώνης καταφέρνει να εξασφαλίσει την υποστήριξη των Ρουμελιωτών αλλά και των Σουλιωτών οπλαρχηγών, για να οργανώσει την αναμέτρησή του με τον Ιμπραήμ στην Πετρούπολη ο Καποδίστριας οργανώνει μια άλλη αναμέτρηση στη διεθνή πολιτική σκακιέρα, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των Ελλήνων.

Στις 21 Ιουνίου στέλνει επιστολή στον φίλο του και μεγάλο φιλέλληνα Jean-Gabriel Eynard (Ιωάννη-Γαβριήλ Εϋνάρδο), τον ενημερώνει ότι η Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας τον ανακήρυξε Κυβερνήτη της Ελλάδος, όμως όπως του γράφει: «η τελεία περί τούτον γνώμη δεν κρέμαται ούτε από μόνην τη θέλησίν μου, ούτε από μόνας τας επευχάς των Ελλήνων, αλλ’ έτι χρειάζεται και η συγκατάθεσις των Δυνάμεων». 

Και παρακάτω τον παρακαλεί: «Εν τοσούτω, αγαπητέ μου Εϋνάρδε, πάσχισον να συνδράμεις όσο ημπορείς τους γενναίους Έλληνας ερειπιομαχούντας, διότι καθώς και λέγεις, πρέπει η φιλανθρωπία των φίλων των να τους ζήση έως ου αι ευρωπαϊκαί δυνάμεις κατασφαλίσωσιν την τύχην των».

Ο Ελβετός τραπεζίτης και φιλέλληνας υποστήριξε τους Έλληνες παρεμβαίνοντας  επανειλημμένα στην ευρωπαϊκή διπλωματία υπέρ των ελληνικών δικαίων, αλλά και διαθέτοντας τεράστια χρηματικά ποσά για τον χειμαζόμενο ελληνικό λαό.

Ι.Α.Καποδίστριας

Ο Καποδίστριας επιμένει στις προσπάθειές του και δεν εφησυχάζει. Στις 23 Ιουνίου 1827, από την Πετρούπολη γράφει στον αδελφό του Βιάρο που βρίσκεται στην Κέρκυρα, εντοπίζοντας τους κινδύνους από την ενδεχόμενη επικράτηση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο: «Βλέπω αυτούς (ενν. τους Έλληνες) μέν πάντη ερήμους τροφών, χρημάτων και πολεμικών αναγκαίων, τους δε Τούρκους ανεπτερωμένους υπό της νίκης, και αποφασισμένους να διπλασιάσωσι τας ενισχύσεις, δια να κατορθώσωσι να εκφορτωθώσι την ευρωπαϊκήν επέμβασιν, ήτις από ενός ήδη χρόνου τους επαπειλεί».

Μαζί με την επιστολή του, του στέλνει και 50.000 φράγκα τα οποία «θέλεις μεταχειρισθή την ειρημένην ποσότητα συντρέχων άνευ αναβολής την Ελληνικήν κυβέρνησιν εις το να εφοδιάση όσα φρούρια της μένουσιν, ή να προφθάση τα βιαιοτέρας χρείας.

Αι πεντήκοντα χιλιάδες οπού σου στέλλω, είναι λείψανα των ολίγων μου ενταύθα επίπλων και άλλων πραγμάτων, και τα δίδω εξ όλης της ψυχής, ελπίζων ότι το παράδειγμά μου θέλει ευρεί μιμητάς.»! 

Ο Καποδίστριας πούλησε τα έπιπλά του για να συνδράμει την αντίσταση των Ελλήνων στην Πελοπόννησο κατά του Ιμπραήμ και η ελληνική κυβέρνηση δεν έστειλε στο στρατόπεδο του Φενεού ούτε ένα φυσέκι…

Ωστόσο, ο Κολοκοτρώνης δε λιγοψυχάει. Δεν πισωπατάει στον αγώνα του. Έτοιμος για την τελική αναμέτρηση δίνει τις τελευταίες οδηγίες για να ενισχύσει την άμυνα του Μεγάλου Σπηλαίου ώστε να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ και να τον εκδιώξει από την επαρχία Καλαβρύτων.

Η επερχόμενη 24η Ιουνίου 1827, όπως θα δούμε, θα εξελιχθεί σε μια πολύ σημαντική μέρα, κομβικό σημείο για την εξέλιξη της ελληνικής επανάστασης και την εγκαθίδρυση της Ανεξαρτησίας των Ελλήνων.

Έρευνα-Κείμενα-Επιμέλεια: Γιώτα Χρ. Αθανασούλη

Πηγές:

  • Νικόλαος Σπηλιάδης, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως
  • Διον. Κόκκινος, Ιστορία Ελληνικής Επαναστάσεως
  • Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, Βουλή των Ελλήνων
  • Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος ΙΒ΄
  • Επιστολές Ι.Α. Καποδίστρια, Αθήνα, 1841

One comment

Γράψτε απάντηση στο 10 – 25 Ιουνίου 1827: Από το στρατηγείο του Ζευγολατιού έως το στρατόπεδο του Φενεού (Χρονολόγιο) – ΓΝΩΜΗ ΠΟΛΙΤΩΝ Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.