ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Κιάτο, 30 Ιουνίου 1908: Οι ακρίδες θερίζουν την παραγωγή!

Γόοι και οδυρμοί σε όλα τα χωριά του δήμου – Τεράστια καταστροφή από τις ακρίδες – Φτωχός ο θερισμός – Όλες οι ελπίδες των ντόπιων στη σταφίδα – Ακόμη: συμπλοκή στο Μούλκι!

Ο Ιούνιος του 1908 ήταν για την περιοχή του Κιάτου φοβερός με τραγικές συνέπειες  για την παραγωγή. Η μάστιγα των ακρίδων έχει πέσει πάνω στις καλλιέργειες και δεν έχει αφήσει τίποτα πράσινο, καταστρέφοντας την αγροτική παραγωγή. Η εφημερίδα των Αθηνών «Σκριπ» σε εκτενές ρεπορτάζ της 30ης Ιουνίου 1908 παρουσιάζει την μεγάλη καταστροφή:

«Γόοι και οδυρμοί ακούονται εις τα διάφορα χωρία του δήμου διά τας υπό της ακρίδος προξενηθείσας καταστροφάς», γράφει και εξηγεί ότι το αδηφάγο έντομο έχει καταφάει κάθε τρυφερό χόρτο, από τα περιβόλια και τους κήπους, όπου κατέστρεψε ό,τι βρήκε, κρεμμύδια, φασόλια, κολοκύθια, λάχανα και κάθε είδος κηπευτικού φυτού.

«Τα θαλερά εκείνα τοπία, άτινα προσέδιδον τόσην χάριν εις τα χωρία μας, απεγυμνώθησαν της καλλονής των» σημειώνει η εφημερίδα και κατόπιν αναφέρεται στους κατοίκους οι οποίοι «εστερήθησαν των μόνων υλικών, δι’ ών παρασκευάζουσι το ημερήσιον μαγειρευτόν φαγητόν των καθ’ όλον το θέρος και το φθινόπωρον».

Η εφημερίδα υπολογίζει σε χιλιάδες δραχμές τις ζημιές που έχουν προκαλέσει οι ακρίδες στο δήμο ενώ σε όλη την ελληνική επικράτεια εκτιμώνται σε εκατομμύρια. Εκφράζει την πεποίθηση ότι εάν δεν ψάξουν την αιτία της επιδρομής των ακρίδων το πρόβλημα δεν θα μπορέσει να λυθεί ποτέ και αναζητά τις ευθύνες του κράτους έναντι των περιοχών που υποφέρουν.

Οι ευθύνες του Κράτους

Η αμάθεια των χωρικών είναι δεδομένη τονίζει, αλλιώς θα είχαν μόνοι τους συστήσει νομικά πρόσωπα και θα είχαν επιληφθεί του ζητήματος. «Τι έπραξεν όμως το Κράτος το πεφωτισμένον;» αναρωτιέται ο ανταποκριτής της εφημερίδας «Σκριπ». «Εξαπέλυσεν εγκυκλίους προς τους Νομάρχας, ούτοι τας διεβίβασαν προς τους Δημάρχους και ούτοι προς τους ειδικούς παρέδρους. Και πλέον ου. Το θαυμάσιον τούτο είδος της ενεργείας υπενθυμίζει την κοινήν παροιμίαν “αφέντης λέει του σκύλου μας, κι ο σκύλος της ουράς του”», σημειώνει ειρωνικά!

Και βέβαια καταλογίζει το σύνολο των ευθυνών στις κρατικές υπηρεσίες οι οποίες δεν καθοδήγησαν τους χωρικούς στις ενέργειες που πρέπει να κάνουν για την καταπολέμηση του φαινομένου. Κι έτσι ο αγράμματος, φτωχός και απελπισμένος από την καταστροφή πληθυσμός τι κάνει; Αντί να πάρει σοβαρά κατά της εξόντωσης από όταν οι ακρίδες είναι μικρές και άρα ευάλωτες στα μέσα καταστροφής τους, απευθύνεται στο θείο, «μη χειραγωγούμενοι υπό της Πολιτείας, μη διαπαιδαγωγούμενοι υπό του αναξίου της αποστολής του κλήρου, περιορίζοντο τελούντες λιτανείες και εσταύρωνον τας χείρας, χωρίς να λαμβάνωσιν ουδέν καταδιωκτικόν μέτρον κατά της ακρίδος»!

«Η δε ακρίς», λέει ο δημοσιογράφος ανταποκριτής «εν τω μεταξύ επληθύνετο και εμεγαλύνετο και κατεκυρίευε πάσαν την γην των μοιρολατρών»!!! Ο αρθρογράφος τα βάζει κυρίως με τους Δημάρχους οι οποίοι δεν υπηρετούν το αξίωμά τους με την υπευθυνότητα που θα έπρεπε και παραβλέπουν το καθήκον τους…

Ο θερισμός και η σταφίδα

Αναφερόμενος ο ανταποκριτής της εφημερίδας στο θερισμό των σιτηρών γράφει ότι σχεδόν τελείωσε και λόγω της ανομβρίας η παραγωγή είναι περιορισμένη, σκορπίζοντας πλήρη απογοήτευση στους γεωργούς. «Παρετηρήθη», σημειώνει ότι «οι καλλιεργήσαντες δι’ ευρωπαϊκών αρότρων είχον σχετικήν επιτυχίαν, όπερ θα συντελέση εις τη γενίκευσιν της χρήσεως αυτών».

Θερισμός στη Νεμέα. Φωτογράφος Fred Boissonnas, 1911

Από την άλλη όμως τα νέα που μεταφέρει για την παραγωγή της σταφίδας είναι θετικά διότι «η εσοδείας της προμηνύεται αρίστη κατά τε ποσότητα και ποιότητα. Η αρξαμένη ωρίμανσις υποβοηθούμενη υπό του πνέοντος ελαφρώς βορείου ανέμου προχωρεί κανονικότητα»!

Εργασίες στους σταφιδαμπελώνες της Κορινθίας, Ιούνιος 1905.

Τα κοινωνικά συμβάντα

Ο ανταποκριτής της εφημερίδας «Σκριπ» στην Κορινθία δεν παραλείπει να αναφερθεί και στα σημαντικότερα συμβάντα της 30 Ιουνίου 1908.

«Διήλθεν εντεύθεν» γράφει «ο διακεκριμένος εν Αθήναις Πρωτοδίκης κ. Ιω. Αγγελίδης μετά της αξιοτίμου συζύγου του και της δεσποινίδος γυναικαδελφής του μεταβαίνων ειςτην ιδιαιτέραν πατρίδα του το Κλημέντι προς παραθερισμόν.

Ο εκ Βασιλικού Βλάσιος Σωτηρόπουλος, ενώ μετέβαινεν επ’ όνου νύκτωρ εις το χωρίον Σούλιον, καταληφθείς υπό του ύπνου κατέπεσε καθ’ οδόν και έπαθε θραύσιν της σπονδυλικής στήλης, εξ ου και απεβίωσε την επομένην».

Και κλείνει με μία συμπλοκή: «εν τω χωρίω Μουλκίω ετραυματίσθησαν δια μαχαίρας επικινδύνως μεν ο Παν. Διαμαντόπουλος ελαφρότερον δε ο Ιωαν. Ζερκωτός, αμφότεροι εκ Βασιλικού»!

Επιμέλεια - Έρευνα - Κείμενα: Γιώτα Χρ. Αθανασούλη

Πηγές:

  • Αρχείο Εφημερίδων Ελληνικής βουλής
  • Αρχείο Εφημερίδων Εθνικής Βιβλιοθήκης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.