Μια πλατεία, ένα μνημείο κι ένας καλλιτέχνης σε απολογία

Το ζήτημα της τοποθέτησης ή όχι ψηφιδωτού μνημείου του Αποστόλου Παύλου στην κεντρική πλατεία της Κορίνθου και η εύκολη απαξίωση ενός έργου

Πριν από μερικά χρόνια επισκέφθηκαν την οικογένειά μου, συγγενείς από τις ΗΠΑ. Είχαν έρθει για να αναμοχλεύσουν τις ρίζες τους, να ανανεώσουν τους δεσμούς τους με τα πατρογονικά εδάφη, αλλά και για να κάνουν μια μεγάλη περιοδεία στα «Βήματα του Αποστόλου Παύλου».

Τότε άκουσα για πρώτη φορά ότι η ταξιδιωτική διαδρομή «Βήματα του Αποστόλου Παύλου» διαφημίζεται με μεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό, σχεδόν σε όλες τις δυτικές χριστιανικές χώρες και χιλιάδες άνθρωποι κάθε χρόνο φτάνουν στην Ελλάδα και σε άλλες περιοχές της Μεσογείου, για να πραγματοποιήσουν τη διαδρομή του Αποστόλου των Εθνών.

Δυστυχώς, όπως διαπίστωσα, τόσο από τα φυλλάδια που είχαν κοντά τους οι συγγενείς μου, όσο και από όσα μόνη μου διασταύρωσα στη συνέχεια, η Κόρινθος λείπει εν πολλοίς από αυτές τις διαδρομές. Κάποιοι πιο ψαγμένοι ταξιδευτές, γνωρίζουν τις Κεγχριές, την Αρχαία Κόρινθο, το Βήμα του Γαλλίωνος, τον τόπο που ενέπνευσε στον Παύλο μια από τις ωραιότερες ανθρώπινες μαρτυρίες, τον Ύμνο της Αγάπης.

Από εκείνη την επίσκεψη και μετά είδα με άλλο μάτι τα «Παύλεια» που διοργανώνει κάθε χρόνο η Μητρόπολη, με προσκεκλημένους από όλη την Ελλάδα, αλλά και απορούσα πώς ένα τέτοιο «brand name», γιατί μη γελιόμαστε ο Απόστολος Παύλος είναι ένα «δυνατό όνομα», δεν το έχει εκμεταλλευθεί ο δήμος Κορινθίων, παρά με κάποιες πενιχρές προσπάθειες (θυμίζω τον αγώνα δρόμου «Στα χνάρια του Αποστόλου Παύλου», ένα συνέδριο πριν από μερικά χρόνια, κ.ά.).

Η εγκατάσταση ενός μνημείου αφιερωμένου στον Απόστολο Παύλο στην κεντρική πλατεία της Κορίνθου, κατά την προσωπική μου άποψη, είναι μια κίνηση που έπρεπε να γίνει από καιρό. Σε μια πόλη γεμάτη με αγάλματα που έχουν και δεν έχουν σχέση με  την ιστορία της, όπως για παράδειγμα η Αφροδίτη της Μήλου, ένα μνημείο αφιερωμένο στον Απόστολο Παύλο συνδέει εκ νέου την Κόρινθο και μάλιστα τη Νέα Κόρινθο με ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της. Μάλιστα ένα κομμάτι με διεθνή ακτινοβολία, που έχει κάνει γνωστό τον όρο «Corinthians» σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Χριστιανικού κόσμου.

Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν πόλεις που ονομάζονται Corinth. Έχετε αναρωτηθεί ποιος μετέφερε το όνομα αυτό στα πέρατα της γης; Δεν αμφιβάλω ότι κάποιες αναφορές θα έχουν και αρχαιοελληνικές αφετηρίες, όμως στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι αφετηρίες είναι χριστιανικές και συνδέονται άρρηκτα με τον Απόστολο Παύλο.

Δεν θα αναφερθώ στη σημαντικότητα του μνημείου από θρησκευτικής ή θεολογικής ή πολυπολιτισμικής ή απλώς πολιτιστικής πλευράς, το άρτιο κείμενο του κ. Πέτρου Θωμαΐδη τα έχει πει όλα, το να μην διακρίνει κάποιος όμως, τις αναπτυξιακές, τουριστικές και οικονομικές προοπτικές της κίνησης αυτής, είναι κατά τη γνώμη μου εθελοτυφλία.

Δεν εννοώ, βέβαια σε καμία περίπτωση ότι το μνημείο θα γίνει πόλος έλξης τουρισμού από μόνο του, αλλά ερμηνεύοντας τις θέσεις του δημάρχου Κορινθίων, Βασίλη Νανόπουλου, θέσεις που ενστερνίστηκε πλήρως το Δημοτικό Συμβούλιο (πλην μίας δημοτικής συμβούλου), το μνημείο αποτελεί την αφετηρία μιας σειράς δράσεων ώστε να μπει ξανά στον τουριστικό, οικονομικό και αναπτυξιακό παγκόσμιο χάρτη των «βημάτων του Αποστόλου Παύλου», η Κόρινθος.

Εννοείται φυσικά ότι αν η κίνηση αυτή περιοριστεί μόνο στην ύπαρξη του μνημείου τότε έχει χαθεί το νόημα.

Παρόλα αυτά, πέρα από τα θεολογικά και τεχνοκρατικά σημεία της διαμάχης που έχει ξεσπάσει τις τελευταίες μέρες με αφορμή το συγκεκριμένο έργο, μου προκάλεσε τρομερή εντύπωση, η επίθεση που δέχτηκε ο καλλιτέχνης, για έλλειψη αισθητικής, για κιτς και άλλα φαιδρά και μάλιστα από ανθρώπους που του έπλεκαν το εγκώμιο μέχρι πριν λίγο καιρό.

Θυμήθηκα βέβαια την παροιμία, από την εποχή του Ιησού, αν δεν κάνω λάθος, «ουδείς προφήτης εν τη πατρίδι αυτού», αλλά βρε παιδιά, αιδώς!

Ο Βλάσης Τσοτσώνης, ο ζωγράφος των Αγγέλων, με τη διεθνή καριέρα, ένας από τους πιο αναγνωρισμένους αγιογράφους – ζωγράφους της σύγχρονης εποχής, με περγαμηνές και τιμές σε όλο τον κόσμο, να απολογείται για το έργο του, για την αισθητική του, για την καλλιτεχνική του δεινότητα, σε ποιους, βρε παιδιά; Σε ποιους;

Βεβαίως ο κάθε ένας δημότης έχει το δικαίωμα να εκφράσει την άποψή του, τη διαφωνία του, τη σκέψη του. Αλλά από κει έως του να στηθεί ένα ιδιότυπο λαϊκό δικαστήριο με απολογούμενο τον καλλιτέχνη υπάρχει μεγάλη απόσταση, άβυσσος!

Τον είδα στο βίντεο να προσπαθεί να υπερασπιστεί το έργο του, την τέχνη του, ποιος; ο καλλιτέχνης που η Unesco του έχει εμπιστευθεί δύο μεγάλα έργα, ο καλλιτέχνης που πατάει πάνω στα βήματα του Κόντογλου, του Εγγονόπουλου, του Τσαρούχη, του Βασιλείου φέρνοντας μαζί του έναν αέρα νεωτερικότητας και ανθρωπισμού στις μορφές και στα έργα του.

Ο καλλιτέχνης που στην πλούσια συλλογή των έργων του έχει εικόνες, τοιχογραφίες και ψηφιδωτά στην είσοδο του Ι.Ν. της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα, στο Καθολικό της Ι.Μ. Αγίου Στεφάνου Μετεώρων, στον Ι.Ν. της Αγίας Παρασκευής Μετσόβου, στον ναό της Ζωοδόχου Πηγής Ναυπλίου, στον Άγιο Κωνσταντίνο Γλυφάδας, στον Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Χαλανδρίου, στον τρούλο του Πατριαρχικού Ι.Ν. Υπαπαντής του Κυρίου στο Αμμάν της Ιορδανίας, στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου στη Ζυρίχη της Ελβετίας, στον Ι.Ν. της Παναγίας του Πατριαρχείου Αντιοχείας στη Λιβόνια του Μίσιγκαν (ΗΠΑ), στον Καθεδρικό της Μόντενα στην Ιταλία (μνημείο προστατευόμενο από τη UNESCO), στο Καθολικό της Ι.Μ. Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ στο Πήλιο, στον Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κλερ Σορς του Μίσιγκαν (ΗΠΑ), στην Ι.Μ. Ρουσάνου στα Μετέωρα κ.ά..

Ο καλλιτέχνης που εκπροσώπησε στην Πολιτιστική Ολυμπιάδα την Εκκλησία της Ελλάδος με το έργο του «Παναγία, Πλατυτέρα, η Ειρήνη του Κόσμου», που υπό την αιγίδα του πολιτιστικού τμήματος του υπουργείου Εξωτερικών, πραγματοποιήθηκε έκθεση των έργων του στο Μόναχο της Γερμανίας.

Γι’ αυτόν τον καλλιτέχνη, τον Βλάση Τσοτσώνη, είμαστε και πρέπει να είμαστε περήφανοι ως Κορίνθιοι και ως Έλληνες και να αισθανόμαστε ιδιαίτερη τιμή που αυτός θα είναι ο δημιουργός ενός έργου, που συμβολικά αρχικά και ουσιαστικά με τις απαραίτητες ενέργειες στη συνέχεια θα ξαναβάλει την Κόρινθο, στα «Βήματα του Αποστόλου Παύλου» και θα της αποδώσει την αίγλη που της ανήκει ΚΑΙ από αυτήν την χρονική περίοδο της ιστορίας της.

Γιώτα Χρ. Αθανασούλη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.