Η κάλπη είναι ένα άδειο κουτί. Ένα κουτί που θα γεμίσει.

Για να το γεμίσουν κατά πως θέλουν οι υποψήφιοι επιδίδονται σε κάθε είδους προσπάθειες, πιέσεις και επιχειρήματα. Μερικές φορές με σεμνότητα, ηρεμία και πειθώ. Μερικές φορές όμως το άγχος τους κάνει απρόσεκτους, βίαιους και αφόρητα πιεστικούς.

Μερικοί νομίζουν ότι οι εκλογές είναι πόλεμος. Και όπως στον έρωτα και στον πόλεμο, άρα και στις εκλογές όλα επιτρέπονται. Επιτρέπεται η κατασυκοφάντηση, η προδοσία, η διάρρηξη των φιλικών ή άλλων σχέσεων, η απαξίωση, τα ψέματα, οι ίντριγκες, τα παράνομα δούναι και λαβείν και άλλα πολλά, ων ουκ έστιν αριθμός, τα οποία γεννά το ιντριγκαδόρικο μυαλό των τάχα μου «επικοινωνιακών» επιτελείων και ινστρουχτόρων των υποψηφίων.

Οδοστρωτήρας με δυο λόγια. Τέλος ο σεβασμός, τέλος οι φιλίες, τέλος οι συγγένειες αν χρειαστεί, βουρ στο ψητό με βία, ψυχολογική και λεκτική, με κάθε είδους πίεση, οικογενειακή, οικονομική, φιλική, επαγγελματική, εργασιακή. Βουρ στην συκοφαντία να διαλυθούν φιλίες, σπίτια, οικογένειες, επαγγελματικές και συναδελφικές σχέσεις. Να χωριστούν αδέλφια, ανδρόγυνα, μάνα από το παιδί και το παιδί απ’ τη μάνα.

Ό,τι χρειαστεί στο βωμό της ψηφοθηρίας. Ό,τι χρειαστεί για να γεμίσει η κάλπη με το πολυπόθητο αποτέλεσμα. Όλα για όλα, θυσία για το άδειο κουτί…

Κι έπειτα έρχεται η Κυριακή των εκλογών και το κουτί γεμίζει, γεμίζει, γεμίζει, μέχρι την δύση του ήλιου, οπότε η κάλπη ανοίγει και έχουμε το αποτέλεσμα. Αυτό θα είναι το μετρήσιμο αποτέλεσμα των εκλογών. Το 1, 2, 3 κλπ ψήφοι. Οι νικητές, οι ηττημένοι της εκλογικής βραδιάς. Η κάλπη αδειάζει, γίνεται πάλι ένα άδειο κουτί, η μέρα σβήνει και η νύχτα φέρνει χαμόγελα και θλίψεις ανάλογα με τα στρατόπεδα.

Την επαύριον των εκλογών όμως, κάποιοι ανεξαρτήτως αποτελέσματος θα είναι νικητές. Γιατί θα έχουν πάλι τις καλημέρες και τα χαμόγελά τους, τους φίλους, τους γνωστούς, τις οικογένειες, τον σεβασμό, την αλληλοεκτίμηση και την συμβίωση μέσα στην κοινωνία.

Κάποιοι άλλοι όμως, εκείνοι που είπαν όλα για όλα, εκείνοι που τα έκαναν όλα, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, θα είναι οι ηττημένοι. Οι βαριά ηττημένοι. Γιατί δεν υπάρχει νερό που να διαλύει το αλάτι της μισαλλοδοξίας. Κι ενώ θα έχουν αγκαλιάσει σφιχτά την κάλπη που σ’ αυτήν επένδυσαν τόσα και που γι’ αυτήν έκαναν τόσα, σύντομα θα αντιληφθούν ότι έχουν απομείνει αγκαλιά με ένα άδειο κουτί. Σε μιαν άδεια ζωή…

Το νου σας!

Γιώτα Χρ. Αθανασούλη