Η περίφημη αυτή επιστολή περιγράφει ή σκιαγραφεί βασικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης μορφής του Χριστού, καθώς και ορισμένα σημεία της αγαθοποιού δράσεως και της Προσωπικότητας Του. Πρόκειται για βαρυσήμαντη εικονογραφική (ή και ιστορική;) μαρτυρία.
Η ιστορική έρευνα εξελίσσεται μέσα από τη διαρκή αναζήτηση και τη διασταύρωση των πηγών, οι οποίες συχνά έρχονται να προσφέρουν μια συμπαγή βάση σε προϋπάρχουσες ερευνητικές υποθέσεις. Η πρόσφατη δημοσιοποίηση των τεσσάρων επιστολών του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, οι οποίες συντάχθηκαν στις 11 και 12 Ιουνίου 1827 στο Τρανό Ζευγολατιό της Βόχας, αποτελεί μια τέτοια περίπτωση απόλυτης τεκμηρίωσης.
Στην καρδιά της ορεινής Κορινθίας, στο ιστορικό Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στον Φενεό, ο Αρχιστράτηγος έχει στήσει ένα νευραλγικό στρατηγείο και προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα. Γράφει ακατάπαυστα επιστολές προς τους οπλαρχηγούς του και δίνει εντολές, ενώ οργανώνει το στρατόπεδο του Φενεού και στρατολογεί Κορίνθιους από όλη την επαρχία.
Συνολικά, οι τέσσερις αυτές επιστολές αποτελούν μια αδιάψευστη μαρτυρία για τον τρόπο με τον οποίο ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης διαχειρίστηκε την κρίση του καλοκαιριού του 1827. Από το Τρανό Ζευγολατιό, μια περιοχή που μέχρι σήμερα δεν είχε αναδειχθεί επαρκώς ως κέντρο επιχειρήσεων, ο Γενικός Αρχηγός ύφανε το δίκτυο της ελληνικής αντίστασης.
Πρόκειται για ένα έγκλημα που, όπως σημειώνεται τότε, είχε χαρακτήρα «πρωτακούστου εγκλήματος όχι μόνον διά την Κορινθίαν αλλά και δι’ ολόκληρον την Ελλάδα», θυμίζοντας μεγάλες υποθέσεις που συνετάραξαν τη διεθνή κοινή γνώμη.
Ήταν Κυριακή 9 Ιανουαρίου 1913, βράδυ γύρω στις 11, όταν η κεντρική οδός Νοταρά έγινε το σκηνικό μιας απίστευτης συνάντησης. Δύο νεαροί Κορίνθιοι, ο Σαρ. Κώστας και ο Κυρ. Μπούμπουλης, είδαν έκπληκτοι «τέσσερις τούρκους αιχμαλώτους βαδίζοντας μετά προφυλάξεως».
Η βραδιά ξεκίνησε με την τυπική ευγένεια και την αρχική συστολή που χαρακτήριζε τις κοινωνικές συναναστροφές του μεσοπολέμου.
Τα Θεοφάνεια στην Ελλάδα αποτελούν μια συλλογική εμπειρία, που ενώνει τις κοινότητες, επαναφέρει παλαιές δοξασίες στο προσκήνιο και υπενθυμίζει την ανάγκη για κάθαρση, ανανέωση και ελπίδα.
Μια εν πολλοίς άγνωστη ιστορία από την έναρξη του πολέμου: η κράτηση μεγάλου αριθμού Παλαιστινίων – Εβραίων και Αράβων – μαζί με άλλες εθνότητες που πολεμούσαν στον βρετανικό Στρατό εναντίον του Άξονα
Το χωριό Ουάσινγκτον κοντά στην Ισθμό της Κορίνθου, δίνοντάς του το όνομα εκείνου, που είχε οδηγήσει και τις Ηνωμένες Πολιτείες στην ανεξαρτησία τους. Ο ίδιος μάλιστα, μέσα στον ρομαντισμό του ήλπιζε ότι ο οικισμός θα μπορούσε να γίνει ακόμη και πρωτεύουσα του νέου ελληνικού κράτους! Πού είναι όμως αυτό το χωριό; Υπάρχει ακόμη σήμερα;
ΓΝΩΜΗ ΠΟΛΙΤΩΝ 