…ίσως εκεί που κάποιος αντιστέκεται
χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει
η ανθρώπινη ιστορία, που λέµε, κ’ η
οµορφιά του ανθρώπου.. Γ. Ρίτσος

Με τη συµβολική ενέργεια τους να µην επανέλθουν στην ορχήστρα για την καθιερωµένη – µετά την ολοκλήρωση του έργου Τρωάδες του Ευριπίδη – υπόκλιση, οι συντελεστές της παράστασης της Σικυώνιας Σκηνής θέλησαν να εκφράσουν τη διαµαρτυρία και την ανησυχία τους για τη συνέχιση του σηµερινού πολέµου που εξελίσσεται τόσο κοντά µας καθώς και για την έξαρση της αχαλίνωτης βίας που στρέφεται κατά των αδύναµων και ανυπεράσπιστων πολιτών και της αλόγιστης ανθρώπινης µανίας που αποσκοπεί στον άµετρο πλουτισµό, χωρίς σεβασµό στη φύση και στο περιβάλλον, επιδεινώνοντας ραγδαία τον κίνδυνο καταστροφής του πλανήτη.

Η παρουσίαση της τραγωδίας “ Τρωάδες” πραγµατοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής 13 Αυγούστου, στον αύλειο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου της Σικυώνας και έγινε δεκτή  από µεγάλο πλήθος θεατών που προσήλθε αθρόα παρά τους περιορισµούς και τις απαγορεύσεις που ο κανονισµός (;) εισόδου επιβάλει στους συγκεκριµένους χώρους, µε αποτέλεσµα πάρα πολλοί ενδιαφερόµενοι πολίτες και επισκέπτες να µην καταφέρουν να παρακολουθήσουν την εκδήλωση, η οποία διοργανώθηκε από την Ένωση Μικρασιατών Νεαπόλεως Κιάτου, στο πλαίσιο των “Σικυωνίων 2023”. 

Με λιτό και περιεκτικό τρόπο η κ. Μιχαλούση, πρόεδρος της ένωσης Μικρασιατών Νεαπόλεως Κιάτου και η κ. Γιαµπουράνη, σκηνοθέτης – ηθοποιός, ανέλυσαν το περιεχόµενο του σπουδαίου αυτού έργου κάνοντας σαφέστερη την πρόθεση της παράστασης ώστε οι θεατές να συµµετάσχουν µε ευχέρεια στην εξέλιξη της ιστορικής υπόθεσης του και ότι αυτή συµβολίζει κατά τον Ευριπίδη, συνδέοντας τη διαχρονικά µε τη σηµερινή πραγµατικότητα. Αξιοσηµείωτο υπήρξε το επίπεδο της ερµηνευτικής απόδοσης όλων των συντελεστών που µε γνώση και υποκριτική αµεσότητα υπηρέτησαν το απαιτητικό αυτό είδος θεάτρου, στο οποίο κυρίαρχο προσόν του είναι ο πολυσήµαντος ποιητικός λόγος του µέγιστου Ευριπίδη. Ανέδειξαν ένα σπουδαίο κείµενο της αρχαίας Ελληνικής γραµµατείας που µέσα από τους αιώνες διδάσκει και προτρέπει, µε ανυπέρβλητο τρόπο,  στην υπεράσπιση των αρετών που δεν πρέπει ποτέ να απαρνιέται το ανθρώπινο είδος και ως εκ τούτου να µην υποκύπτει στον παραλογισµό των κυρίαρχων, να µην παύει να διεκδικεί το δίκαιο και να θυσιάζεται για την ελευθερία χωρίς να φοβάται να υψώσει φωνή διαµαρτυρίας ακόµα και στις χειρότερες συνθήκες, απέναντι σε κάθε ισχυρό. 

Κατέθεσαν ως οµοιογενές, πειθαρχηµένο και καλά εκπαιδευµένο καλλιτεχνικό σύνολο, τεκµηριωµένη θεατρική θέση, που υπηρέτησε το αντιπολεµικό αυτό ντοκουµέντο του µεγάλου ποιητή, αναδεικνύοντας µε σέβας το µέγεθος και την αξεπέραστη πνευµατική αξία της Αρχαίας Ελληνικής Τραγωδίας. Τα γυναικεία πρόσωπα του χορού και των άλλων προσώπων, της Κασσάνδρας, της Ανδροµάχης, της Εκάβης ενσαρκώθηκαν µε συγκινητικό τρόπο. Να σταθούµε λίγο περισσότερο στο ρόλο της Εκάβης που υποδύθηκε η κ. Αναγνωστοπούλου Λίζα η οποία και επιτέλεσε µε την συνδροµή του συνόλου των συντελεστών έναν άθλο. Απέσπασε το θαυµασµό όλων µε την υποκριτική της απόδοση που είναι αποτέλεσµα µακροχρόνιας µελέτης και εµπειρίας. Αλλά και την κινησιολογική της ευελιξία, την εκφραστική της ωριµότητα, την κρυστάλλινη άρθρωση της, τις αντοχές της, την αδάµαστη θέληση της να διακονεί µε ασίγαστο πάθος και αυταπάρνηση την τέχνη του θεάτρου και να αναµετράται τολµηρά µε το τραγικό µέγεθος. Εύγε!

Έλαβαν µέρος µε τη σειρά εµφάνισης

• Λίζα Αναγνωστοπούλου
• Γιώτα Ανδρικοπούλου – Αλεξάνδρα Βασιλοπούλου
• Μάρια Δέδε – Αφροδίτη Καλλίρη
• Σοφία Μαύρου – Κωνσταντίνα Μηλίωτη
• Πόπη Παπαδά – Μαριλένα Σολωµού
• Γιώτα Φίλη – Μαρία Χατζηδουκάκη
• Λευτέρης Αχµέτης  – Μάριος Αθανασόπουλος
• Κώστας Σπούλος – Δήµητρα Κοµποθανάση
• Βλάσης Καλογεράκης – Βικυνόπη Γκιζαριώτη
• Μάρθα Γιαγκοπούλου – Αργυρούλα Ραυτοπούλου
• Γιώργος Πανούσης – Θάνια Καραβέλα
• Κώστας Συριάνος

Διδασκαλία – Σκηνοθεσία: Γιώργος Καρβουντζής

Κοστούµια: Σωτηρία Ζήση