Γράφει ο Ντίνος Παπαντωνίου*

Μια κραυγή για ρήξη, ανασυγκρότηση και διοικητική ελευθερία

Η Κορινθία Καίγεται – Το Φυσικό Κεφάλαιο Γίνεται Στάχτη

Κάθε χρόνο η Κορινθία καίγεται. Το φυσικό της κεφάλαιο μετατρέπεται σε στάχτη, ενώ οι κάτοικοι μένουν αβοήθητοι. Η Πολιτική Προστασία απουσιάζει. Οι μηχανισμοί της Περιφέρειας Πελοποννήσου αποδεικνύονται ανύπαρκτοι. Οι τοπικές κοινωνίες καλούνται να πληρώσουν ξανά το τίμημα της κρατικής ανικανότητας.

Η Αυτοδιοίκηση των Εργολάβων και των Αναθέσεων

Ζούμε στην εποχή των εργολάβων, των εργολαβιών και της λεηλασίας των κοινοτικών κονδυλίων. Όχι των σχεδίων, των προληπτικών πολιτικών ή της στρατηγικής ανάπτυξης. Οι Περιφέρειες λειτουργούν ως φορείς ανάθεσης έργων χωρίς αντίκρισμα, χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό, χωρίς λογοδοσία και έλεγχο.

Από τον Καλλικράτη των «Σοσιαλιστών» στον Κλεισθένη των «Αριστερών» – Και το Τερατούργημα του Επιτελικού Κράτους

Από το 2010 και τον Καλλικράτη, δια χειρός σοσιαλιστών, μέχρι τον Κλεισθένη του 2018, δια χειρός αριστερών, φτάσαμε στο «επιτελικό κράτος» του 2019 που ολοκλήρωσε το θεσμικό χάος. Η Ελλάδα δεν απέκτησε σύγχρονη περιφερειακή διοίκηση. Αντίθετα, κατακερματίστηκε. Ο Μοριάς κόπηκε στα δύο. Η Μακεδονία στα τρία. Το Αιγαίο και το Ιόνιο σε τεχνητές γεωγραφικές περιφέρειες. Η Θεσσαλία και η Ρούμελη χωρίς ταυτότητα.

Οι Περιφέρειες: Ούτε Αυτοδιοίκηση, Ούτε Στρατηγική

Σήμερα, οι περιφέρειες δεν έχουν ίδια έσοδα, ούτε σχεδιασμό. Έχουν τεράστιους προϋπολογισμούς που διαχειρίζονται αποσπασματικά, με ανεκπαίδευτους αντιπεριφερειάρχες, συμβούλους χωρίς ευθύνη και μια τελετουργία «καλοχαιρέτα» που υποκαθιστά τη δημοκρατία.

Δεν Ζητάμε Απλώς Αλλαγή Προσώπων – Ζητάμε Ρήξη

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο εκάστοτε αντιπεριφερειάρχης – ούτε ο Γκιολής, ούτε ο όποιος αντικαταστάτης του. Το πρόβλημα είναι η αρχιτεκτονική του ίδιου του διοικητικού συστήματος. Μια ρήξη απαιτεί ριζική αλλαγή κατεύθυνσης και νέες θεσμικές βάσεις.

Η Κορινθία Δεν Είναι Προτεκτοράτο της Τρίπολης

Η Κορινθία δεν είναι φάκελος που μοιράζεται κάθε τετραετία. Δεν είναι εργοτάξιο άχρηστων έργων. Δεν είναι προέκταση της πολιτικής αδράνειας της Τρίπολης. Αξίζει αυτονομία, στρατηγική και διοίκηση με σεβασμό στη φυσική, ιστορική και κοινωνική της ταυτότητα.

Το Πολιτικό Προσωπικό Σιωπά – Καμία Περιφερειακή Συνείδηση

Ούτε τα κόμματα διαθέτουν περιφερειακή στρατηγική. Ακόμα και οι συνδιασκέψεις – όπως η πρόσφατη του ΠΑΣΟΚ στην Τρίπολη – καταλήγουν σε εσωκομματικές ασκήσεις ενδυνάμωσης μηχανισμών. Καμία πρόταση. Κανένα όραμα. Καμία τόλμη για ριζικές μεταρρυθμίσεις.

Νέα Διοικητική Αρχιτεκτονική – Δέκα Ιστορικές Περιφέρειες

Είναι καιρός να τολμήσουμε μια ριζική πρόταση:
Επανασύσταση της Ελλάδας σε 10 ιστορικές περιφέρειες, με βάση την πολιτισμική και γεωγραφική τους ταυτότητα, όπως πρότεινε από το 2000 ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης και η Δημοκρατική Περιφερειακή Ένωση:
– Αιγαίο-Ιωνία
– Αττική
– Ήπειρος
– Θεσσαλία
– Θράκη
– Ιόνια
– Κρήτη
– Μακεδονία
– Πελοπόννησος
– Ρούμελη

Αυτή η πρόταση δεν είναι απλώς θεσμική. Είναι εθνική. Είναι στρατηγική. Είναι ιστορική υποχρέωση.

Εθνική Μεταρρύθμιση – Όχι Πια Ψευδοκράτος

Η χώρα χρειάζεται ένα νέο μοντέλο διοίκησης:
– Με ουσιαστική τοπική αυτοδιοίκηση.
– Με ισχυρές ιστορικές περιφέρειες, με έσοδα, ρόλο και λογοδοσία.
– Με τέλος στα ρουσφέτια και τις βιτρίνες έργων.

Αν δεν σπάσουμε τον φαύλο κύκλο, η Κορινθία – και όλη η περιφέρεια – θα καίγεται κάθε χρόνο, όχι μόνο από φωτιές, αλλά από την εγκατάλειψη.

*Ο κ. Ντίνος Παπαντωνίου είναι δημοσιογράφος