Μετά τα πρόσφατα γεγονότα της καθαίρεσης των έργων Τέχνης (!!!) στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα, τίθενται πολλά ερωτήματα και ένας γενικότερος προβληματισμός για τα όρια της «παραποιημένης» τέχνης. Αναφέρω μερικά από αυτά: Μώμος: Πώς σου φαίνεται Δια να σου φυτεύουν κέρατα κριαριού στο κεφάλι; Ζεύς: Είναι πράγματι […]
Μπορεί κάποιοι να θέλουν να πιστέψουμε ότι τίποτα δεν αλλάζει. Ότι οι κινητοποιήσεις δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Ότι δεν έχει νόημα να φωνάζουμε. Αλλά η χθεσινή μέρα απέδειξε το αντίθετο: όταν ο κόσμος ενώνεται, όταν απαιτεί δικαιοσύνη, όταν δεν σκύβει το κεφάλι, τότε η Ιστορία γράφεται από την αρχή. Κι αυτή η Ιστορία δεν έχει κλείσει ακόμα.
Ξεκινώντας από τα βασικά: Τι είναι το ΚΕΦΙΜ; Αντιγράφουμε από την ιστοσελίδα του: «Το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών είναι η κύρια ανεξάρτητη, μη κρατική, μη κομματική φιλελεύθερη δεξαμενή σκέψης στην Ελλάδα. Έχει τη νομική μορφή της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας και έδρα την Αθήνα.(…) Ο σκοπός του ΚΕΦίΜ είναι […]
Η συνταγή είναι παλιά και δοκιμασμένη: μια-δυο έρευνες, μερικά άρθρα για τη «δημοσκοπική κόπωση» και ξαφνικά το έγκλημα μετατρέπεται σε θολή ανάμνηση.
Η Θεσσαλία έγινε το πειραματόζωο, η Κρήτη ακολουθεί και τώρα η Πελοπόννησος μπαίνει στο σχέδιο: το μόνο σίγουρο είναι ότι ο «ολιστικός σχεδιασμός» του υπουργείου καταλήγει με ιδιωτικές εταιρείες να πουλούν στους αγρότες το ίδιο νερό που μέχρι χθες έτρεχε ελεύθερο!
Είναι ξεκάθαρο, σε όλους, ότι το πραγματικό σκηνικό της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Πελοπόννησο είναι απολύτως διαφορετικό και πολύ μακριά από θριαμβευτικές ανακοινώσεις και θετικές αξιολογήσεις της ΡΑΑΕΥ.
Το κόστος διαχείρισης απορριμμάτων για τους δήμους παραμένει πάνω από 100 ευρώ ανά τόνο, ένα δυσβάστακτο ποσό που επιβαρύνει τους δημοτικούς προϋπολογισμούς και κατ’ επέκταση την τσέπη των δημοτών.
Στο μυαλό της όμως ύφαινε άλλα σχέδια, που έτρεφαν τη μεγαλομανία της. Είχε ορκιστεί ότι μια μέρα θα καθίσει στη θέση του – ίσως όχι κυριολεκτικά στο χρυσό σιντριβάνι, αλλά σίγουρα στον θρόνο της επιρροής του. Κατέστρωνε γι’ αυτό, σχέδιο μεγαλοφυές, όπως άλλωστε και η ίδια! Έτσι έλεγε στον καθρέφτη της κάθε πρωί.
Γράφει ο ΤΑΣΟΣ ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ* Ο χαρακτηρισμός μιας χώρας ως «τριτοκοσμικής» είναι βαρύς και συχνά πυροδοτεί αντιδράσεις. Στην περίπτωση της Ελλάδας, πολλοί ίσως τον θεωρήσουν υπερβολικό. Είμαστε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ηγέτες που περιφέρονται σε τηλεοπτικά πάνελ διατυμπανίζοντας την «ανάπτυξη» και πολίτες που αναρωτιούνται πότε οι Υπουργοί βρίσκουν […]
Στο μικρό χωριό, στριμωγμένο ανάμεσα στα βουνά και τους λόφους, ο μπαρμπα-Κώτσης ήταν η προσωποποίηση της παλιάς εποχής. Σκυφτός, με μουστάκι παχύ σαν βούρτσα και βλέμμα που κάρφωνε πιο πολύ κι από τις βελόνες του πλεκτού της θειάς Αγγέλως, ο μπαρμπα-Κώτσης είχε μια και μοναδική αποστολή στη ζωή: […]
ΓΝΩΜΗ ΠΟΛΙΤΩΝ 