Του Βασίλη Τρωγάδη*

Πέρασαν σχεδόν τρία χρόνια και έξι μήνες, από τότε που η σημερινή δημοτική Αρχή ανέλαβε να ηγηθεί μιας προσπάθειας που θα άλλαζε – διόρθωνε – τα κακώς κείμενα, τις παραλείψεις, τις αδυναμίες, αλλά και το οικονομικό αδιέξοδο που είχε δημιουργηθεί από προηγούμενες δημοτικές αρχές.
Δεν θα τολμήσω να μιλήσω για το έργο της σημερινής δημοτικής αρχής και του δημάρχου κ. Παπακυριάκου, γιατί θεωρώ πώς αυτό θα φανεί μελλοντικά. Ότι έχει επιτευχθεί – συντελεστεί μέχρι σήμερα θα το αποκαλώ «προσπάθεια». Μια προσπάθεια που δεν έγινε από επαγγελματίες πολιτικούς αλλά από ανθρώπους (δήμαρχος, αντιδήμαρχοι, πρόεδροι, πρόεδρος Λιμενικού Ταμείου, δημοτικούς και τοπικούς συμβούλους) που προσπαθούσαν καθημερινά να βοηθήσουν με τις όποιες δυνάμεις είχαν ώστε να σταθεί ο δήμος μας στα πόδια του.
Είχα αναφέρει χαρακτηριστικά σ’ένα από τα πρώτα δημοτικά συμβούλια αυτής της θητείας, πώς σ’ένα βαριά τραυματισμένο δεν μπορεί να του ζητάς να τρέξει αλλά τον βοηθάς σε πρώτη φάση να σταθεί στα πόδια του.

Ο δήμος μας δεν έχει μόνο «ωραίο τοπίο και εύφορη γη» αλλά πολλά περισσότερα που είναι έμπνευση και κουράγιο σε όποιον από μας θελήσει να προσφέρει λίγο από τον εαυτό του τις ιδέες του και τον κόπο του στο χτίσιμο μας καλύτερης επόμενης μέρας. Ο δήμος μας όμως είχε και αρκετά προβλήματα. Προβλήματα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει η σημερινή δημοτική αρχή από την πρώτη στιγμή. Ως μέλος κι εγώ αυτής της προσπάθειας έχω να πω ότι κληθήκαμε να λάβουμε αποφάσεις να δώσουμε λύσεις, ή πολλές φορές χωρίς τον απαιτούμενο χρόνο για σκέψη, με αποτέλεσμα να γίνονται και ΛΑΘΗ.
Λάθη όμως γίνονται εκεί όπου υπάρχει δράση, εκεί όπου γίνονται και υλοποιούνται πράγματα, εκεί που παίρνονται αποφάσεις, εκεί που γίνονται αλλαγές τομές και ρίξεις.
Ο στόχος της δημοτικής αρχής ήταν η οικονομική εξυγίανση, ώστε όσο το δυνατόν γρηγορότερα να γίνει πράξη, η αμεσότητα στην επίλυση προβλημάτων που καθημερινά αντιμετωπίζει ο δημότης. Σήμερα μπορούμε να μιλάμε για μια καλή οικονομική κατάσταση ενός δήμου ή να θέλετε μια ασύγκριτα καλύτερη κατάσταση σε σχέση με αυτή των δύο πρώην δήμων.
Η βελτίωση αυτή επιτρέπει σε πρώτη φάση να υπάρχει καλύτερη αποδοτικότητα στις υπηρεσίες καθώς και να μπορεί ο δήμος μέσω του αντίστοιχου τμήματος που δημιουργήθηκε να προσφέρει κοινωνικό έργο και να στέκεται όσο μπορεί στο πλευρό των αδύναμων συνδημοτών μας.

Φυσικά εχθρός του καλού είναι πάντα το καλύτερο και αυτό είναι η επιδίωξή μας. Οι εκλογές πλησιάζουν και οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς ακόμα και οι πλέον δύσπιστοι, απέναντι στους εαυτούς μας, στους συνδημότες μας και στα παιδιά μας, το μέλλον αυτού του τόπου και η συνέχειά μας.
Οφείλουμε να δούμε κατάματα την προσπάθεια που έγινε και που σιγά-σιγά τα αποτελέσματά της είναι ορατά. Πλέον έχει αποκατασταθεί η αξιοπιστία του δήμου σε παράγοντες που βοηθούν τη λειτουργία του (προμηθευτές, εργολάβους, εμπόρους καυσίμων κ.τ.λ.). Στόχος όμως κυριότερος και αδιαπραγμάτευτος είναι να αποκατασταθεί ολοκληρωτικά η σχέση αξιοπιστίας δήμου – δημότη. Θαύματα δεν μπορούσαν ούτε δεν μπορούσαν ούτε μπορούν να γίνουν από τη μία μέρα στην άλλη και ειδικά όταν μια από τις συνιστώσες «κίνησης» – οικονομική ρευστότητα – δεν υπήρχε.
Πεποίθησή μας είναι ότι όλοι όσοι θα λάβουμε μέρος στις προσεχείς εκλογές θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς να αποδεχτούμε όλα τα παραπάνω και να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια.
Ιερό δικαίωμα η διεκδίκηση του δημαρχιακού θώκου από τον καθένα αλλά ας αφήσουμε την «ξύλινη γλώσσα» Ας δούμε κατάματα και χωρίς υπερβολές τα προβλήματα που υπάρχουν – όπως γίνεται ήδη – και να προσπαθούμε ένα – ένα, βήμα – βήμα να τα επιλύσουμε. Κάθε τόπος έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες, όπως έχει ανάγκη και από συγκεκριμένες και στοχευμένες λύσεις. Δεν έχουμε ανάγκη από «κομματικές γραμμές» και γενικόλογες απόψεις.
Πριν από κάποια χρόνια ο πρώην δήμαρχος Βέλου ο κ. Λαμπρόπουλος, σε έντυπο της εποχής είχε επικαλεστεί την «Εκκλησία του Δήμου» στην αρχαία Αθήνα ως τρόπο διοίκησης και λήψης αποφάσεων. Έγραφε ότι τα τοπικά συμβούλια θα είχαν «φωνή», θα συμμετέχει ο λαός στις αποφάσεις κ.τ.λ. Ωραία λόγια που ποτέ δεν έγιναν γιατί πολύ απλά το ιδεατό και το εφικτό, τα χωρίζει μία μεγάλη απόσταση. Με λύπη μου όμως βλέπω πώς όλα τα παραπάνω – μάλλον – αποτελούν «συνταγή» και για νέους συνδυασμούς. Ας είμαστε πιο ρεαλιστές, ο τρόπος λειτουργίας ενός δήμου, μιας χώρας έχει αλλάξει, χωρίς βέβαια να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και επειδή αρέσκεστε και σε παραλληλισμούς με παραμύθια, θα έλεγα πως άλλο η διοίκηση ενός δήμου κι άλλο η διοίκηση του «στρουμφοχωριού».

Ο τρόπος που θα διοικήσει κάποιος φαίνεται από τον τρόπο που αντιπολιτεύεται. Η δημοτική αρχή του κ. Παπακυριάκου υποσχέθηκε οικονομική εξυγίανση και το πέτυχε, υποσχέθηκε να βρίσκει τρόπους να λύνει τα προβλήματα της καθημερινότητας και το προσπαθεί καθημερινά. Ακόμα κι αν δει κάποιον κάδο γεμάτο με κλαδιά θα φροντίσει να βρει τρόπο και να τον αδειάσει και όχι να τον φωτογραφίσει «προφίλ και ανφάς».
Όλοι μαζί πρέπει να βοηθήσουμε ώστε να λυθούν τα όποια προβλήματα, η λαϊκή συμμετοχή είναι υποχρέωση όλων μας και έχει να κάνει με το προσωπικό ενδιαφέρον και όχι με την έλλειψη ενημέρωσης. Οι πολίτες που πραγματικά ενδιαφέρονται οι ενεργοί συνδημότες μας, αυτά τα χρόνια βρήκαν τρόπο να βοηθήσουν το δήμο, μας είπαν τις ιδέες τους, έκαναν δράσεις και «κινούνται» παράλληλα με τη δημοτική αρχή έχοντας τον ίδιο στόχο, την πολιτιστική, πολιτισμική και τη γενικότερη ανέλιξη της κοινωνίας μας.
Δεν φοβάμαι κάποιους «παλιούς» που θα διοικούν με νέες ιδέες, φοβάμαι κάποιους «νέους» που θέλουν να διοικήσουν με «παλιές» ιδέες.
* Ο κ. Βασίλης Τρωγάδης είναι αντιδήμαρχος Οικονομικών Βέλου-Βόχας