Αποκαλυπτικός ως προς τις προθέσεις της ΕΥΔΑΠ, ο Διευθυντής Στρατηγικής & Καινοτομίας της ΕΥΔΑΠ, Γιώργος Σαχίνης, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ στο Olympia Forum μάς είπε ότι η ΕΥΔΑΠ έχει την τεχνογνωσία να διαχειριστεί το νερό άρδευσης, ενώ οι δήμοι δεν την έχουν!

Γράψαμε πριν λίγο καιρό για την αλεπού-ΕΥΔΑΠ που επιθυμεί να βάλει στο χέρι τα νερά της Κορινθίας. Επισημάναμε, ότι ο πραγματικός στόχος είναι οι πηγές υδροληψίας στο υδρολογικό σύστημα Ζήρεια-Στυμφαλία-Ασωπός και ο έλεγχός τους. Αναφέραμε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των υδάτων καλύπτει τις ανάγκες άρδευσης, πραγματικότητα την οποία έχουμε επισημάνει πολλάκις και παλαιότερα. Κρούσαμε τον κώδωνα του κινδύνου ότι η εμπλοκή στη διαχείριση των υδάτινων πόρων της Κορινθίας, μιας ανώνυμης εταιρείας, εισηγμένης στο Χρηματιστήριο με στόχο την κερδοφορία, υποκρύπτει ξεκάθαρα την ιδιωτικοποίηση του νερού.

Δεν πέρασε λοιπόν, ούτε μήνας, κι ο Διευθυντής Στρατηγικής & Καινοτομίας της ΕΥΔΑΠ, Γιώργος Σαχίνης, επιβεβαίωσε μέχρι κεραίας τις επισημάνσεις και τους φόβους μας!

Έμμεση αλλά σαφής παραδοχή

Στο Olympia Forum που πραγματοποιήθηκε για πέμπτη χρονιά φέτος, διοργανώθηκε συζήτηση που αφορούσε στη διαχείριση των υδάτων και την «άμεση ανάγκη ολοκληρωμένου σχεδιασμού για το νερό», η οποία μονοπώλησε την δεύτερη μέρα των εργασιών του Συνεδρίου.

Σ’ αυτό το πλαίσιο της συζήτησης, η τοποθέτηση του Διευθυντή Στρατηγικής & Καινοτομίας της ΕΥΔΑΠ, Γιώργου Σαχίνη, για την ανάγκη «ολοκληρωμένου σχεδιασμού» στην αγροτική άρδευση με άξονα την προώθηση της επαναχρησιμοποίησης του νερού, εγείρει αν μη τι άλλο σοβαρά ερωτήματα.

Η άποψη που διατυπώθηκε από πλευράς του, ότι η ΕΥΔΑΠ διαθέτει την τεχνογνωσία για την επανάχρηση και διαχείριση του νερού στην άρδευση, την οποία οι δήμοι δεν διαθέτουν, μήπως τελικά υποκρύπτει τη δόλια στρατηγική που αναπτύσσεται το τελευταίο διάστημα, για τον εξ’ ολοκλήρου έλεγχο διαχείρισης τόσο του υδρευτικού, όσο και του αρδευτικού νερού;

Αλλαγή κουλτούρας…

Η φράση «αλλαγή κουλτούρας» που χρησιμοποιήθηκε από τον κ. Σαχίνη στις δηλώσεις του, φαίνεται ότι αποτελεί την πρόφαση για βαθύτερες αλλαγές. Ποιος και πώς θα επιβάλλει αυτή την αλλαγή κουλτούρας; Αφού οι δήμοι δεν έχουν την τεχνογνωσία, άρα η τοπική αυτοδιοίκηση αποκλείεται. Τεχνογνωσία όμως, μάς είπε ο κ. Σαχίνης, έχει η ΕΥΔΑΠ. Άρα, μήπως αντί να προωθείται πραγματικά η βιώσιμη χρήση του νερού, αυτή η θεωρία στην πραγματικότητα καλύπτει μια κίνηση για την, από την πίσω πόρτα, εμπλοκή των ιδιωτών, στην άρδευση; Γιατί όπως μας είπε ο κ. Βαρελίδης (Γ.Γ. Υδάτων), τις προάλλες σε εκπομπή του Mega οι «κακοί» αγρότες είναι που κατασπαταλούν το νερό και πρέπει να μπει μια σειρά σ’ αυτό, όπως μπήκε στη Θεσσαλία με τη δημιουργία του οργανισμού διαχείρισης, που δίνει την ηνία στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Χρειαζόμαστε λοιπόν, μια «αλλαγή κουλτούρας», λέει και ο κ. Βαρελίδης. Εντυπωσιακή η ευθυγράμμιση των απόψεων!

Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο προς κάθε κατεύθυνση, ότι η ΕΥΔΑΠ, που ex officio ασχολείται με την ύδρευση της πρωτεύουσας, δεν έχει ούτε τη δικαιοδοσία ούτε την απαραίτητη γνώση για να ανακατεύεται σε ζητήματα αγροτικής άρδευσης. Παρ’ όλα αυτά, η πρόθεση εμπλοκή της σε αυτό το πεδίο δείχνει ότι αναπτύσσεται μια στρατηγική, η οποία οδηγεί κατά τα φαινόμενα και τα διαλαμβανόμενα, στη σταδιακή εκμετάλλευση των δικτύων και των πηγών υδροληψίας, με την σύμπραξη ιδιωτών, πάντα με το «αζημίωτο». Η «πίεση» για αλλαγή του τρόπου διαχείρισης του νερού όπως φαίνεται δεν αφορά, τελικά, τη βιωσιμότητα των αγροτών και των καλλιεργειών τους, αλλά την κερδοφορία και την επικράτηση ιδιωτικών εταιρειών στο χώρο της διαχείρισης των υδάτων.

Η διαχείριση του νερού για άρδευση, μέχρι τώρα γίνεται από δημόσιους ή τοπικούς φορείς. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι αν περάσει σε ιδιωτικά χέρια οι συνέπειες για τους μικρούς παραγωγούς θα είναι από απρόβλεπτες στην καλύτερη, έως καταστροφικές στη χειρότερη περίπτωση, καθώς η τιμή του νερού θα αυξηθεί, συμπαρασύροντας στην καταστροφή τον μικρό αγροτικό κλήρο, που παραδοσιακά κρατούσε ζωντανό τον πρωτογενή τομέα της χώρας μας. Εξάλλου, όπως μας είπε πάλι ο κ. Βαρελίδης, το νερό στην επαρχία είναι υποτιμολογημένο!

Καθώς το νερό θα αλλάζει επί της ουσίας χαρακτήρα και από δημόσιο αγαθό θα μετατρέπεται σε εμπορεύσιμο προϊόν, μέσα από την εμπλοκή ιδιωτών στη διαχείριση και στα δίκτυα, η «αλεπού» με γεμάτη τη ροδαλή κοιλιά της, θα φεύγει από το «παζάρι» αφήνοντας πίσω διαλυμένο τον αγροτικό τομέα και καθιστώντας την αναφορά του Συντάγματος στο δημόσιο χαρακτήρα των υδάτινων πόρων, κενό γράμμα!

Απαιτείται λοιπόν, επαγρύπνηση, εγρήγορση και πολυμέτωπος αγώνας ΤΩΡΑ._