Γράφει ο Τάσος Καλαντζής*

Υπάρχει μια παλιά τέχνη, η οποία είναι δοκιμασμένη ανά τους αιώνες: να βαφτίζεις τις λέξεις με βαρύγδουπους τόνους, μήπως και αποκτήσουν κύρος από μόνες τους. Σήμερα ζούμε σε μια διαφορετική εποχή, που η καταγγελία εύκολα μετατρέπεται σε χειροκρότημα και όσο λιγότερες λέξεις στηρίζουν τα επιχειρήματα, τόσο πιο βροντερές ακούγονται. Έτσι, όποιος δεν αντέχει να κουβαλά αποδείξεις, αρκείται να κουβαλά ψιθύρους. Το παραπάνω κάθε άλλο παρά υπερβολή είναι. Αρκεί να παρακολουθούσε κανείς την ανημποριά της μειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Σικυωνίων στην πρόσφατη ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας, για να το διαπιστώσει ο ίδιος.

Η δημόσια ζωή, όμως, δεν προορίζεται για όσους βολεύονται πίσω από μεγάλα λόγια χωρίς τεκμήρια. Οι θεσμοί δεν είναι φύλλα συκής, αλλά μηχανισμοί ανοιχτοί σε έλεγχο, σε διάλογο και σε διόρθωση. Η πιο μεγάλη διόρθωση, όμως, ξεκινά από την ίδια την κατανόηση: αν δεν ξέρεις πώς χτίζεται κάτι, εύκολα το υποπτεύεσαι. Αν δεν μπεις στον κόπο να διαβάσεις πώς λειτουργεί, εύκολα το βαφτίζεις “σκοτεινό”.

Παράξενο φαινόμενο είναι, επίσης, το γεγονός πως άνθρωποι που στη ζωή τους υπηρετούν μία μορφή οργάνωσης, να δυσπιστούν σ’ αυτήν όταν είναι εργαλείο κοινού σκοπού. Σαν να μην εμπιστεύονται εκείνο που οι ίδιοι επικαλούνται αλλού ως πρόοδο. Σαν κάποιος να κρατά δεξιό χαρτοφύλακα και να μιλά με αριστερή ρητορική μόνο και μόνο για να κερδίσει λίγα χειροκροτήματα ακόμα. Κι όμως όλα είναι εκεί: οι όροι χρήσης, η εποπτεία, το διοικητικό συμβούλιο που απαρτίζεται από εκλεγμένους και όχι από αόρατες φιγούρες.

Η πραγματική δουλειά, ωστόσο, γίνεται ήσυχα: με σαφείς αποφάσεις, νόμιμες διαδικασίες και ανθρώπους που βάζουν την υπογραφή τους εκεί που άλλοι απλώς αφήνουν μια σκιά. Κι όταν έρχεται η ώρα, ο δήμαρχος δεν μασά τα λόγια του. Στέκεται καθαρά, εξηγεί ποιος αποφασίζει, ποιος ελέγχει και με ποιους κανόνες. Κι έτσι οι ψίθυροι βρίσκουν τοίχο. Η μειοψηφία, όμως, στέκεται ακόμα εκεί: με ρητορική διχασμού, χωρίς στοιχεία, χωρίς ένα έγγραφο που να αντέχει το φως. Είναι πιο εύκολο να αφήνεις τη λέξη «αδιαφάνεια» να σέρνεται, παρά να την αποδείξεις. Όμως οι πολίτες ξέρουν πια: ο θόρυβος δεν χτίζει, μόνο η πράξη μένει.

Το κοινό συμφέρον, λοιπόν, δεν σώζεται με χειροκροτήματα και σκοτεινές σκέψεις που αντλούν τη δύναμη τους από τον πρότερο βίο. Σώζεται με διάλογο, με υπομονή, με γνώση, με τον κόπο να λες την αλήθεια ακόμη κι όταν αυτή δεν σε συμφέρει. Η ευκολία του θορύβου δεν έχτισε ποτέ τίποτε στην ιστορία. Την ώρα που η καταγγελία γίνεται άσκηση εντυπώσεων, η πράξη γίνεται μονότονη, αθέατη, επίμονη. Κι όταν πέσει η σκόνη των λέξεων, μένει να φανεί ποιος μίλησε για το φως και ποιος το φώτισε. Όλα τ’ άλλα είναι φύλλα, που τα παίρνει ο άνεμος μαζί με τις εφήμερες υποψίες τους.

Κλείνοντας, η δημοκρατία δεν προχωρά ποτέ μέσα από σκιές και φόβους. Στηρίζεται στην αλήθεια, στον διάλογο και στο θάρρος της ευθύνης. Άρα, δεν αρκεί να καταγγέλλεις, οφείλεις να προτείνεις. Δεν φτάνει να υποπτεύεσαι, πρέπει να δουλεύεις. Όσοι μιλούν, λοιπόν, για πρόοδο και κοινό συμφέρον, ας έχουν το θάρρος να τα στηρίζουν με πράξεις, όχι με ψιθύρους.

Ο κ. Τάσος Καλαντζής είναι πολιτικός επιστήμονας, ειδικός συνεργάτης του δημάρχου Σικυωνίων

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Μια αντιπολίτευση σε σύγχυση

Αποστομωτική απάντηση Σταματόπουλου