Ένα πάγιο αίτημα των κατοίκων του Χαλκείου, που ζουν εδώ και χρόνια με τον φόβο του ρήγματος που διαπερνά το χωριό, παίρνει πλέον τον δρόμο της υλοποίησης. Ο Δήμος Βέλου-Βόχας υπέγραψε προγραμματική σύμβαση με την Ελληνική Αρχή Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΕΑΓΜΕ), ανοίγοντας τον δρόμο για τη συστηματική μελέτη του γεωλογικού φαινομένου και των επιπτώσεών του.
Ξεκίνησαν οι εγγραφές για το νέο σχολικό έτος 2025-2026 στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Άσσου – Λεχαίου, δίνοντας την ευκαιρία σε ενήλικες να αποκτήσουν το απολυτήριο Γυμνασίου σε δύο χρόνια, χωρίς εξετάσεις.
Ο Σύλλογος «Άπις» Ζευγολατιού, πιστός στη διάδοση των τεχνών, ανακοινώνει την έναρξη μαθημάτων Σύγχρονου Χορού και προσκαλεί παιδιά και νέους να γνωρίσουν αυτή την ιδιαίτερη μορφή έκφρασης.
Από χθες το πρωί, ο υδατόπυργος του Κοκκωνίου συνδέθηκε προσωρινά με το δίκτυο της Ολυμπίας Οδού, αλλά και μόνιμα με τον αγωγό Ζευγολατιού – Βέλου, τον αποκαλούμενο «αγωγό ζωής».
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών – Σημαντικό πνευματικό και κοινωνικό έργο η παρακαταθήκη του
Η ανακοίνωση της “Πράσινης Πόλης” με αφορμή προσβλητικά σχόλια αιρετού, αναδεικνύει ένα ευρύτερο αλλά και επικίνδυνο φαινόμενο: την απαξίωση της δημοσιογραφίας, ειδικά στις μικρές κοινωνίες όπου η στοχοποίηση γίνεται προσωπική υπόθεση.
Τις τραγικές μέρες της πυρκαγιάς σε Φενεό και Στυμφαλία, τις μέρες που η φύση δοκιμαζόταν και οι άνθρωποι αμφιταλαντεύονταν ανάμεσα στον φόβο και την ευθύνη, υπήρξαν κάποιοι που δεν χρειάστηκαν εντολή για να βρεθούν στην πρώτη γραμμή.
Κάθε χρόνο η Κορινθία καίγεται. Το φυσικό της κεφάλαιο μετατρέπεται σε στάχτη, ενώ οι κάτοικοι μένουν αβοήθητοι. Η Πολιτική Προστασία απουσιάζει. Οι μηχανισμοί της Περιφέρειας Πελοποννήσου αποδεικνύονται ανύπαρκτοι. Οι τοπικές κοινωνίες καλούνται να πληρώσουν ξανά το τίμημα της κρατικής ανικανότητας.
Σε κάθε δήμο, σε κάθε κοινότητα, σε διαφορετικούς ή και σε κοινούς χρόνους, υπάρχουν άτομα που θέτουν το ίδιο ερώτημα: «Είναι σωστό να κάνουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις, όταν υπάρχουν βασικά προβλήματα ανοικτά;»
Έχει λοιπόν εσφαλμένα παγιωθεί η άποψη ότι η Ε.Ε. εδώ και χρόνια προσφέρει στα κράτη – μέλη της τις επιδοτήσεις ως ένα «δώρο» καλοζωίας και ευμάρειας. Αυτό μπορεί να είχε κάποια βάση στο παρελθόν, μιλάμε για τις δεκαετίες ΄80 – ΄90 όταν δόθηκαν πολλά χρήματα, απότομα και με τρόπο ανοργάνωτο για την απροετοίμαστη τότε για επενδύσεις Ελλάδα.