Το πρόσφατο παράδειγμα της Πολιτιστικής Εβδομάδας Κρυονερίου

Όταν μιλάμε για πολιτισμό στις τοπικές κοινωνίες, συχνά εγκλωβιζόμαστε σε διεκπεραιωτικά προγράμματα και σε μια στεγνή λογική θεάματος, όπου οι πολίτες παραμένουν απλοί, παθητικοί θεατές. Όμως, η αληθινή ουσία του πολιτισμού δεν εξαντλείται στις εξέδρες, στα λαμπερά φώτα και στις τυπικές προσκλήσεις των επισήμων. Ο πολιτισμός, στην πιο αυθεντική και ουσιαστική του μορφή, είναι η ίδια η κοινότητα σε δράση. Είναι ο δεσμός που δημιουργείται όταν οι άνθρωποι αποφασίζουν να βγουν από τον ιδιωτικό τους χώρο και να συνδιαμορφώσουν την καθημερινότητά τους.

Η πραγματική πολιτιστική αναγέννηση ενός τόπου περνά μέσα από τη συμμετοχή, την εμπλοκή των κατοίκων και, πάνω από όλα, τον εθελοντισμό. Χωρίς την ενεργή παρουσία των ανθρώπων της γειτονιάς, του χωριού, της πόλης, κάθε δράση κινδυνεύει να μείνει ένα κενό περιεχομένου πυροτέχνημα. Αντίθετα, όταν η κοινότητα αγκαλιάζει μια ιδέα, όταν οι εθελοντές γίνονται η κινητήριος δύναμη, τότε παράγεται ουσιαστική κοινωνική συνοχή και συλλογική μνήμη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ζωντανής προσέγγισης αποτέλεσε η Πολιτιστική Εβδομάδα του Κρυονερίου Κορινθίας, που πραγματοποιήθηκε από τις 6 έως τις 12 Ιουλίου. Εκεί δεν είχαμε απλώς μια σειρά από εκδηλώσεις στην ατζέντα ενός καλοκαιρινού προγράμματος. Είχαμε μια ολόκληρη κοινότητα που συντονίστηκε, έδρασε, προσέφερε και έγινε η ίδια πρωταγωνιστής. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κρυονερίου, σε μια υποδειγματική συνδιοργάνωση με τον Δήμο Σικυωνίων και την Περιφέρεια Πελοποννήσου, απέδειξε πως η συστηματική δουλειά και η αγάπη για τον τόπο αποδίδουν πάντα καρπούς.

Στο προαύλιο του Γυμνασίου Κρυονερίου, η «καρδιά» της περιοχής χτυπούσε καθημερινά, αποδεικνύοντας ότι ο πολιτισμός δεν είναι προϊόν προς κατανάλωση, αλλά βίωμα και συλλογική κατάκτηση. Από τις μελωδίες των La5Banda και τα παιδικά χαμόγελα στην παράσταση του κλόουν Ρίκο, μέχρι τη λαϊκή βραδιά με τον Ηλία Δόσκορη και τη σύμπραξη αθλητισμού και τέχνης με την Ενόργανη Γυμναστική και το Taekwondo, η συμμετοχή ήταν καθολική. Η παράδοση βρήκε τη δική της έκφραση στο 19ο Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών «Γιάννης Ζάρκος», αναδεικνύοντας τον πλούτο της κληρονομιάς μας.

Η δε εντυπωσιακή κορύφωση με τη live εμφάνιση του Δήμου Αναστασιάδη και της Emily, που μετέτρεψε το κατάμεστο προαύλιο του σχολείου σε μια τεράστια, ζωντανή μουσική σκηνή, δεν ήταν απλώς ένα καλλιτεχνικό γεγονός. Ήταν η απόδειξη της δυναμικής που αποκτά ένας τόπος όταν οι άνθρωποί του ενώνονται. Παρά την παρουσία εκπροσώπων της πολιτικής ηγεσίας, της αυτοδιοίκησης και της Εκκλησίας, η πραγματική ουσία κρυβόταν πίσω από τα φώτα. Κρυβόταν στους δεκάδες εθελοντές που εργάστηκαν ακούραστα για την ασφάλεια και την άψογη διεξαγωγή, αλλά και στους εκατοντάδες κατοίκους και επισκέπτες που στήριξαν έμπρακτα τον θεσμό.

Και ίσως αυτό που σφράγισε τον χαρακτήρα αυτής της εβδομάδας, γράφτηκε λίγες ημέρες μετά, στις 15 Ιουλίου, με την Εθελοντική Αιμοδοσία στο Πολυκέντρο Κρυονερίου. Μια κορυφαία πράξη προσφοράς και αλληλεγγύης που απέδειξε ότι ο πολιτισμός δεν σταματά στο χειροκρότημα μιας εξέδρας, αλλά μεταφράζεται σε άμεση κοινωνική προσφορά.

Εν κατακλείδι μπορούμε να πούμε ότι αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα για την τοπική αυτοδιοίκηση σήμερα. Να επενδύσει στους ανθρώπους και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις και να δώσει χώρο στους τοπικούς συλλόγους, ώστε ο εθελοντισμός να γίνει στάση ζωής και ο πολιτισμός το όχημα που θα κρατήσει τις τοπικές μας κοινωνίες ζωντανές, ενωμένες και δημιουργικές.

Γιώτα Χρ. Αθανασούλη