Το χωριό Καστανιά υπέστη το βαρύτερο πλήγμα, με δεκάδες οικογένειες να μετρούν ζημιές στις περιουσίες τους. Την ίδια στιγμή, ένας νέος κύκλος δημόσιας συζήτησης ξεκίνησε: Ποιος φταίει; Ποιος έπρεπε να κάνει τι;
Η ανακοίνωση της “Πράσινης Πόλης” με αφορμή προσβλητικά σχόλια αιρετού, αναδεικνύει ένα ευρύτερο αλλά και επικίνδυνο φαινόμενο: την απαξίωση της δημοσιογραφίας, ειδικά στις μικρές κοινωνίες όπου η στοχοποίηση γίνεται προσωπική υπόθεση.
Κάθε χρόνο η Κορινθία καίγεται. Το φυσικό της κεφάλαιο μετατρέπεται σε στάχτη, ενώ οι κάτοικοι μένουν αβοήθητοι. Η Πολιτική Προστασία απουσιάζει. Οι μηχανισμοί της Περιφέρειας Πελοποννήσου αποδεικνύονται ανύπαρκτοι. Οι τοπικές κοινωνίες καλούνται να πληρώσουν ξανά το τίμημα της κρατικής ανικανότητας.
Σε κάθε δήμο, σε κάθε κοινότητα, σε διαφορετικούς ή και σε κοινούς χρόνους, υπάρχουν άτομα που θέτουν το ίδιο ερώτημα: «Είναι σωστό να κάνουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις, όταν υπάρχουν βασικά προβλήματα ανοικτά;»
Έχει λοιπόν εσφαλμένα παγιωθεί η άποψη ότι η Ε.Ε. εδώ και χρόνια προσφέρει στα κράτη – μέλη της τις επιδοτήσεις ως ένα «δώρο» καλοζωίας και ευμάρειας. Αυτό μπορεί να είχε κάποια βάση στο παρελθόν, μιλάμε για τις δεκαετίες ΄80 – ΄90 όταν δόθηκαν πολλά χρήματα, απότομα και με τρόπο ανοργάνωτο για την απροετοίμαστη τότε για επενδύσεις Ελλάδα.
Η πραγματική δουλειά, ωστόσο, γίνεται ήσυχα: με σαφείς αποφάσεις, νόμιμες διαδικασίες και ανθρώπους που βάζουν την υπογραφή τους εκεί που άλλοι απλώς αφήνουν μια σκιά. Κι όταν έρχεται η ώρα, ο δήμαρχος δεν μασά τα λόγια του.
Θερινό Ηλιοστάσιο. Η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου για το βόρειο ημισφαίριο. Ο ήλιος στέκει ψηλότερα από ποτέ, λούζει τη γη με το πιο καθαρό του φως, παρατείνει τις ώρες της μέρας, σαν να θέλει να μας θυμίσει πως η ζωή υπερισχύει. Κι όμως, φέτος, το καυτό φως του λούζει βομβαρδισμένα τοπία, σε καμένες πόλεις, ανθρώπους που στέκουν ακίνητοι κοιτώντας το κενό.
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί ένα ηχηρό πλήγμα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, εκθέτοντας όχι μόνο τις χρόνιες δυσλειτουργίες του ελληνικού διοικητικού συστήματος, αλλά κυρίως την ανεπάρκεια της κυβέρνησης να χειριστεί κρίσιμες καταστάσεις με διαφάνεια και υπευθυνότητα.
Βρισκόμαστε στις τελευταίες στιγμές της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 1453. Η μεγάλη και λαμπρή αυτή Αυτοκρατορία έχει συρρικνωθεί στην Κωνσταντινούπολη πόλη – κράτος και έχει περιορισθεί σε λίγες περιοχές της Θράκης γύρω από την Πόλη και σε ένα μεγάλο τμήμα της Πελοποννήσου.
Γράφει ο Γιάννης Στρατής* Σύμφωνα με τον Προεδρικό Διάταγμα που υπογράφτηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στις 11-4-2025 και δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 194/Δ/15-4-2025 καθορίστηκαν τα κριτήρια, ο τρόπος και οι διαδικασίες οριοθέτησης των οικισμών της Χώρας με πληθυσμό κάτω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων, περιλαμβανομένων και των προϋφιστάμενων […]
ΓΝΩΜΗ ΠΟΛΙΤΩΝ 