Βρισκόμαστε στις τελευταίες στιγμές της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 1453. Η μεγάλη και λαμπρή αυτή Αυτοκρατορία έχει συρρικνωθεί στην Κωνσταντινούπολη πόλη – κράτος και έχει περιορισθεί σε λίγες περιοχές της Θράκης γύρω από την Πόλη και σε ένα μεγάλο τμήμα της Πελοποννήσου.
Γράφει ο Γιάννης Στρατής* Σύμφωνα με τον Προεδρικό Διάταγμα που υπογράφτηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στις 11-4-2025 και δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 194/Δ/15-4-2025 καθορίστηκαν τα κριτήρια, ο τρόπος και οι διαδικασίες οριοθέτησης των οικισμών της Χώρας με πληθυσμό κάτω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων, περιλαμβανομένων και των προϋφιστάμενων […]
Σε μια περίοδο που φαίνεται πως η πολιτική τάξη προσπαθεί, όλο και πιο συχνά, να δείξει το ενδιαφέρον της για τη νέα γενιά, παρατηρούμε με ιδιαίτερη προσοχή την εμφάνιση πρωτοβουλιών που στόχο έχουν -όπως λέγεται- να ενισχύσουν τη νεανική συμμετοχή στα κοινά. Ωστόσο, δεν είναι λίγες οι φορές που διαπιστώνουμε πως το ενδιαφέρον αυτό απέχει σημαντικά από την ουσία.
Με αφορμή τον θάνατο αγρότη εν ώρα εργασίας, ο Ναπολέων Γιαννακοπουλόπουλος απευθύνει έκκληση στην Πολιτεία για άμεση στήριξη των οικογενειών των θυμάτων και θεσμική κατοχύρωση αποζημιώσεων.
Γράφει ο Χαράλαμπος Κασίμης* Η κυβέρνηση και οι εκπρόσωποί της συνεχίζουν να εμπαίζουν με επικοινωνιακά παιχνίδια, ‘φωτογραφικά ενσταντανέ’ και θριαμβολογίες, τους αγρότες και τους πολίτες της Κορινθίας για το Φράγμα του Ασωπού. Υπόσχονται την γρήγορη ολοκλήρωσή του και την ‘ανάσταση των αγροτών’, όπως είπε γραφικά ένας τοπικός παράγοντας […]
Σε μια εποχή που οι θεσμοί δυσκολεύονται να εμπνεύσουν, ο Πάπας Φραγκίσκος κατάφερε να θυμίσει στους πολλούς τι σημαίνει να ηγείσαι με την καρδιά – όχι από τον θρόνο, αλλά από το έδαφος. Κι αν δεν ενώθηκαν οι Εκκλησίες, ενώθηκαν κάποιες καρδιές. Κι αυτό, μερικές φορές, είναι το πιο δύσκολο και το πιο πολύτιμο.
Πικρές διαπιστώσεις πριν την προδοσία της Γεσθημανής Τριάντα αργύρια. Ένα τίμημα μικρό — σχεδόν γελοίο. Κι όμως, με αυτά τα τριάντα αργύρια αγοράστηκε η προδοσία που άλλαξε τον κόσμο. Ο Ιούδας, με το φιλί του, δεν πρόδωσε μονάχα έναν άνθρωπο· πρόδωσε την ίδια τη βεβαιότητα. Κι όμως — […]
Μετά τα πρόσφατα γεγονότα της καθαίρεσης των έργων Τέχνης (!!!) στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα, τίθενται πολλά ερωτήματα και ένας γενικότερος προβληματισμός για τα όρια της «παραποιημένης» τέχνης. Αναφέρω μερικά από αυτά: Μώμος: Πώς σου φαίνεται Δια να σου φυτεύουν κέρατα κριαριού στο κεφάλι; Ζεύς: Είναι πράγματι […]
Μπορεί κάποιοι να θέλουν να πιστέψουμε ότι τίποτα δεν αλλάζει. Ότι οι κινητοποιήσεις δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Ότι δεν έχει νόημα να φωνάζουμε. Αλλά η χθεσινή μέρα απέδειξε το αντίθετο: όταν ο κόσμος ενώνεται, όταν απαιτεί δικαιοσύνη, όταν δεν σκύβει το κεφάλι, τότε η Ιστορία γράφεται από την αρχή. Κι αυτή η Ιστορία δεν έχει κλείσει ακόμα.
Ξεκινώντας από τα βασικά: Τι είναι το ΚΕΦΙΜ; Αντιγράφουμε από την ιστοσελίδα του: «Το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών είναι η κύρια ανεξάρτητη, μη κρατική, μη κομματική φιλελεύθερη δεξαμενή σκέψης στην Ελλάδα. Έχει τη νομική μορφή της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας και έδρα την Αθήνα.(…) Ο σκοπός του ΚΕΦίΜ είναι […]