Προσωπικά, ως νέος, επέλεξα να συμπορευτώ με τον Σπύρο Σταματόπουλο και την Συμμαχία Νέων Σικυωνίων, διότι διέκρινα την βαθιά αφοσίωση τους στη διασφάλιση ενός λαμπρότερου μέλλοντος για τον Δήμο μας.
Ο αδελφός υποψήφιος τοπικός σύµβουλος και η αδελφή στο υποψήφια στο κεντρικό ψηφοδέλτιο. Ο πατέρας υποψήφιος πρόεδρος στην µία κοινότητα και η κόρη υποψήφια τοπική σύµβουλος στη γειτονική κοινότητα. Αδέλφια υποψήφια σε δύο διαφορετικές κοινότητες.
Ο Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος αναλύει σε άρθρο του γιατί ο Πέτρος Τατούλης και η Νέα Πελοπόννησος έχουν την πλέον ρεαλιστική και συγκροτημένη πρόταση για την ανάπτυξη της υπαίθρου Είχα την χαρά, την τύχη αλλά και την …δυσκολία να μεγαλώσω σε έναν τόπο πλούσιο, εύφορο, αλλά και ορεινό και […]
«Τη μοίρα του ήλιου θα την πούμε εμείς» , έλεγε ο αείμνηστος Σεφέρης. Και ας μην λησμονούμε το κυριότερο. Η ανθρώπινη αναγκαιότητα του ονείρου είναι αυτογενής στον άνθρωπο. Ας μην την παραβλέψουμε λοιπόν. Ληθαργώντας δεν πάμε πουθενά!. Σας προσκαλώ λοιπόν σε αυτό το ονειρικό ταξίδι του Ήλιου, που δεν είναι άλλο από τον πολιτισμό μας, αφού ο πολιτισμός είμαστε εμείς οι ίδιοι και οι πράξεις μας.
Ζεστός ο κ. Πιστεύος με τους μετρημένους στο ένα χέρι συγγενείς και φίλους των υποψηφίων που πέρασαν να ακούσουν. Προσπάθησε φιλότιμα να τεκμηριώσει τις σκέψεις του και να μιλήσει ως επικεφαλής της παράταξης. Όμως πρέπει να επισημάνουμε ότι όταν βάζεις κείμενο σε εισαγωγικά στο Δελτίο Τύπου, που σημαίνει αυτολεξεί μεταφορά των λεγομένων και υπάρχει ταυτόχρονα και βίντεο από την ομιλία, πόσο ντροπή να μην ταυτίζονται αυτά τα δύο;
Οι μετρημένες κινήσεις του, η προσεκτική επιλογή στελεχών, η φρεσκάδα και η ανανέωση είναι στοιχεία που προκύπτουν σχεδόν αβίαστα από τις ανακοινώσεις που έχουν μέχρι σήμερα γίνει. Είναι γεγονός ότι διαμορφώνεται ένας αξιοπρεπής και δυναμικός συνδυασμός. Παρόλα αυτά σε όλο αυτό το πλαίσιο, μπορεί να εντοπίσει κάποιος ένα κενό σημείο: Το Ζευγολατιό.
Γιατί εδώ που τα λέμε αγαπητοί αναγνώστες, πραγματικά ποιος νομίζετε ότι χρειάζεται κομματικές ταμπέλες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση; Έχουμε ανάγκη ένα ιδιότυπο «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο; Μάλλον όχι.
Μερικοί νομίζουν ότι οι εκλογές είναι πόλεμος. Και όπως στον έρωτα και στον πόλεμο, άρα και στις εκλογές όλα επιτρέπονται. Επιτρέπεται η κατασυκοφάντηση, η προδοσία, η διάρρηξη των φιλικών ή άλλων σχέσεων, η απαξίωση, τα ψέματα, οι ίντριγκες, τα παράνομα δούναι και λαβείν και άλλα πολλά, ων ουκ έστιν αριθμός, τα οποία γεννά το ιντριγκαδόρικο μυαλό των τάχα μου «επικοινωνιακών» επιτελείων και ινστρουχτόρων των υποψηφίων.
Οι όχι και τόσο ελκυστικές παρεμβάσεις που έκανε ο δήμαρχος Σικυωνίων, παρεμβάσεις δηλαδή που δεν φαίνονται αλλά είναι καθοριστικές για την καθημερινότητα των δημοτών, όπως η διαχείριση ομβρίων υδάτων για παράδειγμα, δίνουν το πάτημα σε άλλους διεκδικητές του δημαρχιακού θώκου να τον πολεμούν περιπαίζοντας ωστόσο με την νοημοσύνη των πολιτών.
Γράφει ο Τάσος Καλαντζής* Θεωρώ πως χρέος μιας πολιτισμένης κοινωνίας είναι να φροντίζει και για την σωστή διαβίωση των ζώων. Η κακοποίηση ζώων αποτελεί μια αποτρόπαια πρακτική που όχι μόνο προκαλεί πόνο σε αθώα πλάσματα, αλλά φανερώνει μια σειρά από παθογένειες που μαστίζουν την κοινωνία μας. Τα αδέσποτα […]
ΓΝΩΜΗ ΠΟΛΙΤΩΝ 