Παρατηρώντας το Λουτράκι της 17ης Αυγούστου 1908 μέσα από την κλειδαρότρυπα του χρόνου, θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχουμε μπροστά μας ένα πολύτιμο μάθημα τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο ικανός δήμαρχος Θεόδωρος Χατζόπουλος απέδειξε ότι όταν η τοπική αρχή διακατέχεται από όραμα, ενθουσιασμό, ανιδιοτέλεια και πραγματική διάθεση για δουλειά, τα αποτελέσματα μπορούν να μεταμορφώσουν έναν τόπο μέρα με τη μέρα.
Από τα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια και το θρησκευτικό παράδοξο των σαράντα ετών χωρίς ναό, μέχρι την ανέγερση του Ιερού Ναού της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος που συνδέθηκε άρρηκτα με την οικογένεια Κροκιδά και την πολεοδομική εξέλιξη της πόλης του Κιάτου.
Πρόκειται για ένα έγκλημα που, όπως σημειώνεται τότε, είχε χαρακτήρα «πρωτακούστου εγκλήματος όχι μόνον διά την Κορινθίαν αλλά και δι’ ολόκληρον την Ελλάδα», θυμίζοντας μεγάλες υποθέσεις που συνετάραξαν τη διεθνή κοινή γνώμη.
Η βραδιά ξεκίνησε με την τυπική ευγένεια και την αρχική συστολή που χαρακτήριζε τις κοινωνικές συναναστροφές του μεσοπολέμου.
Γράφει ο Νίκος Πουλόπουλος*
Επειδή σαν σήμερα, πριν από 84 χρόνια, στις 26 Απριλίου του 1941, έλαβε χώρα η σημαντική μάχη γύρω από την περιοχή του Ισθμού της Κορίνθου μεταξύ των Συμμαχικών δυνάμεων που βρίσκονταν στην Ελλάδα και επίλεκτων δυνάμεων του γερμανικού στρατού, θα ήθελα να αφιερώσω λίγο χώρο και χρόνο στον τρόπο με τον οποίο διασώθηκε και διαδόθηκε αυτό το ιστορικό γεγονός μέσα από τα γραπτά ενός Νεοζηλανδού, ενός Βρετανού και ενός Αυστραλού που βίωσαν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό την Μάχη του Ισθμού και έγραψαν οι δύο πρώτοι τις προσωπικές τους μαρτυρίες, ενώ ο τρίτος ένα υβρίδιο μαρτυρίας και μυθοπλασίας
Η καθιέρωση, η δοξολογία και τα πανηγύρια της πρώτης επετείου – Ο «Σπαρτιάτικος» χορός της Λέκκαινας που συγκίνησε του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά από το mikros-romios.gr Ποτέ άλλοτε στα παγκόσμια δεδομένα οι συζητήσεις για την καθιέρωση του εορτασμού μιας Επανάστασης δεν υπήρξαν τόσο γόνιμες και παραγωγικές, όσο εκείνες που […]
