Οι κρίσιμοι Ιούνιοι της Επανάστασης (Μέρος Ε΄): Οργανώνεται η άμυνα της Κορινθίας μετά τη μάχη των Μύλων

Οι κινήσεις και οι διαταγές του Κολοκοτρώνη μετά τη μάχη των Μύλων για την οχύρωση της Κορινθίας

Η Μάχη των Μύλων, όπως την περιγράψαμε στο προηγούμενο άρθρο, έχει τελειώσει. Την επόμενη μέρα, όμως, 14 Ιουνίου 1825 ο Ιμπραήμ και ο στρατός του παραμένουν στην αργολική πεδιάδα προσπαθώντας να ανασυνταχθούν και να χαράξουν τους νέους στόχους τους. Το Εκτελεστικό Σώμα της Διοίκησης στο Ναύπλιο ενημερώνει σχετικά τον Κολοκοτρώνη γράφοντάς του ότι:

«Ο εχθρός έμεινε εις το Άργος και εις τα πέριξ (…) επλησίασεν εδώθεν του Προφήτου Ηλιού, και εντός βολής κανονίου, ώστε τους ερρίψαμεν και μερικά κανόνια από το Παλαμήδι, τα οποία ανάγκασαν τους προχωρήσαντες ιππείς να οπισθοδρομήσουν. Αυτά τα κινήματα του εχθρού όσον και ανεξήγητα αν είναι, αφ’ετέρου μέρους η ενταύθα διαμονή του μας παρηγορεί, διότι μας δίδει ελπίδας, ότι θέλετε προφθάσει να πιάσετε καλά όλας τα οπισινάς θέσεις, και να οχυρωθήτε, και επομένως να ευρή ο τολμηρός αυτός εχθρός τον τάφον του εδώ»!

Βλέπουμε λοιπόν ότι οι Έλληνες παρακολουθούν στενά  τους Τουρκοαιγυπτίους και αναμένουν τις κινήσεις τους ενώ οι ίδιοι οχυρώνονται και προετοιμάζονται όσο το δυνατόν καλύτερα. Σ΄αυτό το πνεύμα ο Αρχιστράτηγος του Μοριά Θεόδωρος Κολοκοτρώνης απαντά στο γράμμα του Εκτελεστικού, αρχικά αναφερόμενος στη χαρά του για τη νίκη στους Μύλους.

Επίσης, περιγράφει τις ενέργειές του ελληνικού στρατεύματος πέριξ της Τριπολιτσάς όπου με μικρές εφόδους προσπαθούν να υπολογίσουν τις δυνάμεις που έχουν μείνει εντός των τειχών. Ενημερώνει ότι άφησε στην Τρίπολη τον Κανέλλο Δεληγιάννη με 800 άνδρες και τον Παπατσώνη με 600 και εντολές να μαζέψουν και τους υπόλοιπους αξιόμαχους της περιοχής και να πολιορκήσουν την πόλη.

Ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης, όπως γράφει, κατευθύνεται στους Μύλους για να πάρει πολεμοφόδια, ενώ 3000 στρατιώτες με τον στρατηγό Κολιόπουλο και τον Γενναίο Κολοκοτρώνη οδεύουν προς Κόρινθο. Την ίδια στιγμή στέλνει διαταγή στον Ζαΐμη που βρίσκεται στο Λεβίδι επικεφαλής 2000 ανδρών και στον Νοταρόπουλο να μετακινηθούν προς την Κόρινθο και να οχυρώσουν τα Δερβενάκια και τα Μαύρα Λιθάρια αντίστοιχα.

Ο Κολοκοτρώνης είναι σίγουρος ότι ο Ιμπραήμ θα κατευθυνθεί προς την Κόρινθο και προετοιμάζει τα ελληνικά στρατεύματα να τον χτυπήσουν στα Δερβενάκια. Ο έξυπνος όμως Αιγύπτιος στρατάρχης δεν θα πέσει στην παγίδα που είχε πέσει και ο Δράμαλης. Αφήνει το αργολικό πεδίο και οπισθοδρομεί προς την Τρίπολη.

Τη στιγμή που βρίσκεται στο ύψος περίπου του Κορυθίου και κατευθύνεται προς την Τρίπολη, ο Κολοκοτρώνης με τους άνδρες του ερχόμενοι από Μύλους, διέρχονται τον Αχλαδόκαμπο και πέφτουν πάνω στους Αιγύπτιους! Αμέσως, χωρίζει το στράτευμά του στα δύο και πιάνει τα δυο υψώματα εκατέρωθεν του κάμπου του Κορυθίου: Το ύψωμα των Βαρσών βόρεια και το ύψωμα του Παρθενίου νότια.

Η 14η Ιουνίου 1825 όμως είναι μια καυτή μέρα και ο καύσωνας εμποδίζει τους δύο αντιπάλους να εκκινήσουν στρατιωτικές επιχειρήσεις. Έτσι οι Έλληνες από τα υψώματα παρακολουθούν τους Αιγύπτιους που διαβαίνουν τον κάμπο και οδηγούνται στην Τρίπολη, έως ότου η νύχτα πέφτει και χάνονται οι μεν από τα μάτια των δε.

Οι Έλληνες βλέποντας ότι οι Αιγύπτιοι κλείστηκαν και πάλι στην Τρίπολη, φεύγουν για την Καρύταινα μαζί με τον Δεληγιάννη και τον Παπατσώνη. Οι σχεδιασμοί αλλάζουν και νέες μάχες έρχονται, η Κορινθία όμως στο εξής μένει μακριά από τον άμεσο κίνδυνο.

Η Μάχη στους Μύλους σταμάτησε τον Ιμπραήμ σε μία κρίσιμη για την επανάσταση στιγμή. Έδωσε τη δυνατότητα στους Έλληνες να κρατήσουν ανέπαφο το Ναύπλιο, που ήταν πολύ ευάλωτο εκείνη τη χρονική στιγμή, αλλά το σημαντικότερο, άφησε την Κόρινθο και τη χερσαία δίοδο προς τη Ρούμελη ανεπηρέαστη και σε ελληνικά χέρια.

Η εξέλιξη αυτή όπως αποδείχθηκε ήταν πολύ σημαντική, διότι όταν δύο χρόνια αργότερα ο Ιμπραήμ προσπάθησε να καταλάβει και πάλι τα κορινθιακά εδάφη ερχόμενος αυτή τη φορά από τα Καλάβρυτα, βρήκε σθεναρή αντίσταση, η οποία οργανώθηκε στα ελεύθερα χώματα της Κορινθιακής γης.

Αλλά αυτά τα γεγονότα θα τα δούμε από αύριο, όταν το αφιέρωμά μας θα κλείσει την παρένθεση του 1825 και θα ξαναγυρίσει στο 1827, όταν ο Κολοκοτρώνης, από τη Νεμέα πλέον συνεχίζει το συντονισμό των ελληνικών δυνάμεων για την οριστική απόκρουση του Ιμπραήμ και τη διάσωση της Ελληνικής Επανάστασης!

Έρευνα-Κείμενα-Επιμέλεια: Γιώτα Χρ. Αθανασούλη

Πηγές:

  • Σπυρ. Τρικούπης, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως
  • Διον. Κόκκινος, Ιστορία Ελληνικής Επαναστάσεως
  • Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, Βουλή των Ελλήνων
  • Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος ΙΒ΄
  • https://history1821.wordpress.com/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.