του Γιάννη Π. Κορδή

Φίλος διαπρεπής γιατρός-χειρουργός με ηλικία και κάτω από την καυτή όσο ποτέ επικαιρότητα της διαφθοράς των τόσων διεφθαρμένων στη χώρα μας με αγανάκτηση: «Πόσο και πόσοι ακόμη; Στάλιν και πάλι Στάλιν, τι δημοκρατία και κουραφέξαλα…!».

Την ίδια ώρα γιορτάζονται τα δίχρονα «γενέθλια» με ένα σωρό πολιτικές αιχμές και με απολογισμό της δράσης του Ελληνικού FBI (Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος – ΔΑΟΕ).

Δεν αμφιβάλεις για όσα ανέφερε ο Πρωθυπουργός και ο κος Χρυσοχοΐδης για τη διαρκή προσπάθεια που κάνει καθημερινά η νεοϊδρυθείσα Υπηρεσία στηριζόμενη στον επαγγελματισμό πλέον και στην ακεραιότητα με αυστηρές επιλογές των πιο άξιων και έντιμων, με εξειδικευμένο προσωπικό σε Θεσσαλονίκη και Κρήτη για ξεκίνημα.

Η νομιμότητα παντού και μια πολυεπίπεδη επιλογή του Κράτους να αναμετρηθεί με κάθε είδους παράσιτα (!) αλλά και με τα δικά του, τις ίδιες τις παθογένειες του κράτους – οι σχετικές δηλώσεις -.

Σίγουρα δεν πρόκειται για αμιγώς Ελληνικό φαινόμενο, δεδομένου ότι εγκληματικές οργανώσεις υπάρχουν παντού κατά χιλιάδες σε ολόκληρο τον κόσμο, αποκομίζοντας μέχρι και τεράστια κέρδη. Χωρίς ραντάρ γιατί δρουν μέσα στα ραντάρ!

Μεγάλα θύματα της κανονικότητας πέραν του κοσμάκη και οι έντιμοι υπάλληλοι που απειλούνται, εκβιάζονται και την πληρώνουν στην ουσία!

Δεν έψαξα να βρω πώς δουλεύει το FBI στο Αμέρικα και αλλού, ούτε αρκέστηκα στη κουβέντα κάποιου υψηλά ιστάμενου στη δίωξη προς εμένα σε άλλο πόστο και πιο παλιά, «δεν μπορούμε να βάλουμε και ένα “χωροφύλακα” σε κάθε τετράγωνο» (τότε μόνο οι ληστείες στο φως!). Με «σημαδεύουν» όμως μια ζωή, ιδιαίτερα τελευταία, οι κουβέντες των γύρω μου, των συγγενών μου για το ιδιώνυμο και κρέμασμα στο Σύνταγμα!

Είναι δυνατόν να ζούμε σ’ αυτό τον κόσμο με τόση φοροδιαφυγή, με τόσες μάσες με τα όποια κονδύλια, με το σκότωμα στην ουσία της φιλανθρωπίας και το δράμα των μανάδων με τα σοβαρά άρρωστα σπλάχνα τους δίπλα στις φονικές κλοπές χαλκού – καλωδίων (τρένα και κεντρικές πλατείες στην καταστροφή, αγροτική παραγωγή -ότι έχει απομείνει- σε πρωτόγνωρη απόγνωση) και τη συνεχιζόμενη μεγάλη ανασφάλεια μέσα στο ίδιο σου το σπίτι ν’ ακούς τον απλό αστυνομικό: «Εμείς τους πιάνουμε και οι άλλοι τους αφήνουν»!

Παντού και πάντοτε ασυλία στους γνωστούς αγνώστους κλεπταποδόχους (ακόμη τους ψάχνουν) οι οποίοι πλουτίζουν αφήνοντας τρύπες – τρυπάρες στην «ασφάλεια» της ζωής μας. Είναι το κλίμα γενικευμένης δυσθυμίας και απαξίωσης των πάντων που έφεραν τα μνημόνια! Και από πάνω η τρομακτική πίεση των Ελλήνων από τη συνεχιζόμενη και αδύνατον να περιοριστεί ροή μεταναστών και προσφύγων.

Σίγουρα η όποια συλλογική ενοχή για όλα αυτά είναι κατασκευή άλλων και δεν αφορά όλους.

Κάπως έτσι σερνόμαστε στην κυριολεξία χρόνια τώρα χωρίς οι κυβερνώντες να έχουν καταλάβει το πόσο πίσω έχουμε μείνει στις ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στους τομείς της άμεσης και παραδειγματικής τιμωρίας.

Αλλά πού; Όταν το σωφρονιστικό σύστημα είναι ανύπαρκτο (αγροτικές φυλακές της πλάκας) όταν δεν υπάρχει χρήμα ούτε για φαΐ!

Με μια Δικαιοσύνη να σφυρίζει τόσο αδιάφορα και επικίνδυνα με τις αναβολές και τις καθυστερήσεις χωρίς προηγούμενο!

Τι κατάντια μετά απ’ όλα αυτά να τους βλέπεις στη Βουλή χρόνια τώρα να τρώγονται για το ποιος επιζητεί και πετυχαίνει τελικά αυστηρότερο Ποινικό Κώδικα! Έτσι μας έμειναν και οι ποινικολόγοι που έχουν πολύ δουλειά πάντα στο γυαλί και που θα τους ρωτάγαμε σήμερα να μας ερμηνεύσουν την τελευταία δήλωση του μεγαλοφούρναρη του χωριάτικου… «Θα μου γυαλίζετε τα παπούτσια όταν…»!!